Kacykowiec rdzaworzytny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kacykowiec rdzaworzytny
Psarocolius decumanus[1]
(Pallas, 1769)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

kacykowate

Podrodzina

kacykowce

Rodzaj

Psarocolius

Gatunek

kacykowiec rdzaworzytny

Synonimy
  • Xanthornus decumanus Pallas, 1769[2]
Podgatunki
  • P. d. melanterus (Todd, 1917)
  • P. d. insularis (Dalmas, 1900)
  • P. d. decumanus (Pallas, 1769)
  • P. d. maculosus (Chapman, 1920)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kacykowiec rdzaworzytny[4] (Psarocolius decumanus) – gatunek ptaka z rodziny kacykowatych (Icteridae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków P. decumanus[5][6]:

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samców średnio 43 cm, samic średnio 37 cm, masa ciała samców średnio 284,6 g, samic średnio 158 g[2]. Duży kacyk o białym dziobie. Pióra w większości czarne, z wyjątkiem kasztanowatego kupra i podogonia, oraz żółtego ogona (poza środkowymi sterówkami). Na głowie samca nitkowaty czubek.

Zasięg, środowisko[edytuj | edytuj kod]

Od Panamy po północną Argentynę. Na terenach niżej położonych, w wilgotnych lasach i na terenach częściowo wylesionych.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Zwykle spotkać go można pojedynczo, czasami również w dużych stadach z innymi kacykami; gniazduje w koloniach. Toki samca są bardzo widowiskowe – „spada” z gałęzi, wydając przy tym bulgoczące i gwałtowne dźwięki.

Status[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje kacykowca rdzaworzytnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje (2019), że liczebność populacji zawiera się w przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników. Ptak ten opisywany jest jako pospolity, ale rozmieszczony plamowo. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Psarocolius decumanus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b R. Fraga: Crested Oropendola (Psarocolius decumanus). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-01-07]. (ang.)
  3. a b Psarocolius decumanus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Cacicinae Bonaparte, 1853 - kacykowce (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-01-04].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Oropendolas, orioles, blackbirds (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2021-01-04].
  6. Crested Oropendola (Psarocolius decumanus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-24)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]