Kamień młyński

Kamień młyński – element roboczy mlewnika, wykonany z kamienia, w kształcie płaskiego walca. W maszynie są dwa kamienie: dolny, nieruchomy („leżak”), gładki, oraz górny, obracający się, żłobkowany. Między nimi następuje rozdrabnianie ziarna.

W Polsce kamienie młyńskie wyrabiano między innymi z białego piaskowca pochodzącego z kamieniołomów na Lubelszczyźnie: na Dziewiczej Górze koło Chełma, w Lipowcu, Tarnawatce, Lubyczy Królewskiej, Werchracie i Bruśnie koło Lubaczowa (bruśnieński ośrodek kamieniarski).

Na terenie dawnej Galicji głównym ośrodkiem produkcji kamieni młyńskich w XIX i na początku XX w. było Bartne w powiecie gorlickim, gdzie tamtejsi łemkowscy kamieniarze korzystali ze złóż doskonałego piaskowca w masywie Magurycza^[1].

Z czasem zaczęto używać trwalszych, sztucznych kamieni, wytwarzanych z betonu z dodatkiem kwarcu.