Kamienica przy ulicy Włodkowica 8 we Wrocławiu
![]() | |
![]() Kamienica nr 8 przy ulicy Włodkowica | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres |
ul. Włodkowica 8-8a |
Typ budynku |
kamienica |
Kondygnacje |
trzy |
Rozpoczęcie budowy |
pocz. XIX w |
Kolejni właściciele |
Franz Xawery von Ballestrem |
Położenie na mapie Wrocławia ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
![]() |
Kamienica nr 8 – zabytkowa kamienica we Wrocławiu, przy ulicy Włodkowica.
Historia pałacu
[edytuj | edytuj kod]Kamienica stojąca na działce nr 8 została wzniesiona na początku XIX wieku, w miejscu, gdzie znajdowały się umocnienia forteczne. W latach 40. XIX wieku w budynku znajdował się Urząd Podatkowy, a następnie mieszkali w nim: hrabia von Reichenbach, Luis Carolath -Schönaich i księżna Amtitz[2]. W 1862 roku kamienicę kupił za 25 tysięcy talarów Carl Wolfgang Ballestrem i podarował ją synowi Franciszkowi von Ballestrem[3]. Do 1897 roku, czyli do chwili zakupu przez Franciszka sąsiedniej działki nr 4 i do chwili wzniesienia nowej siedziby rodu Ballestrem, zwanej dziś Pałacem Ballestremów, w kamienicy mieściły się biura Śląskiego Regimentu Kirasjerów (1866). Od 1900 roku kamienica nr 8 zaczęła pełnić funkcje pomocnicze dla nowej rezydencji oraz domu czynszowego[2].
Opis architektoniczny
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/W%C5%82odkowicza_8.png/200px-W%C5%82odkowicza_8.png)
Trzykondygnacyjny, dwutraktowy budynek został wzniesiony na planie prostokąta. Pokoje zostały usytuowane w układzie amfiladowym. W środkowej osi, na parterze, umieszczono wejście główne oraz sień, przez którą wychodzi się na ogród. Początkowo na pierwszym piętrze usytuowano kuchnię oraz jadalnię, a w jej zachodniej części pokoje; drugie piętro zajmował gabinet, pokój gościnny i obszerna sala. Na trzecim piętrze znajdowały się pomieszczenia prywatne, a na poddaszu pokoje dla służby. Elewacja kamienicy została wykonana w formie neorenesansowej z elementami klasycystycznymi szkoły Schinkla. Fasada była symetryczna, siedmioosiowa; w osi budynku umieszczono portal wejściowy z kartuszem herbowym rodu Ballestremów. W części parterowej zastosowano boniowanie; wyższa część fasady była gładka przedzielona między pierwszym a drugim piętrem gzymsem kordonowym. Elewację frontową kończył wysunięty gzyms o szerokim fryzie wypełniony groteską. Całość pokryta była dachem naczółkowym z lukarną pośrodku oświetlająca poddasze[2].
Do kamienicy dołączone były dwie oficyny, w których umieszczona stajnię i powozownię[2].
Po 1945
[edytuj | edytuj kod]Działania wojenne w 1945 roku w nieznacznym stopniu uszkodziły kamienicę. Przy pracach remontowych zlikwidowano lukarnę w osi dachu na rzecz siedmiu lukarn symetrycznie rozmieszczonych zgodnie z osiami fasady po obu stronach dachu. Pozostałe elementy dekoracyjne i wygląd fasady zostały odtworzone[2]. W kamienicy siedzibę miała dolnośląska Gazeta Wyborcza, znajdowały się biura Unii Demokratycznej i Ruchu Obywatelskiego Akcji Demokratycznej oraz Stronnictwa Narodowego[4]. Pod koniec lat 90. XX wieku we wschodniej oficynie urządzono restaurację Casablanca, a zachodnią w 2002 roku rozebrano[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 .
- ↑ a b c d e f Eysymontt i in. 2011 ↓, s. 389.
- ↑ Stadthäuser in Breslau (jęz. niem.)
- ↑ Zadęcie elewacji kamienicy z 1991 roku
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.