Kanał Rideau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rideau Canala
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Rideau Canal.jpg
Kraj  Kanada
Typ kulturalny
Spełniane kryterium I, IV
Numer ref. 1221
Regionb Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2007
na 31. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Ziemia 45°25′33,0000″N 75°41′50,0000″W/45,425833 -75,697222

Kanał Rideau (ang. Rideau Canal, fr. Canal Rideau) – kanał wodny łączący stolicę KanadyOttawę, położoną nad rzeką Ottawa, z miastem Kingston nad jeziorem Ontario. Kanał został zbudowany przez Anglików w latach 1826-1832 na wypadek wojny ze Stanami Zjednoczonymi.

Budowę kanału nadzorował pułkownik angielskiego korpusu inżynieryjnego John By. Budowę poszczególnych odcinków prowadzili w większości na zlecenie armii prywatni przedsiębiorcy, tacy jak John Redpath, Thomas McKay i in. Wśród tysięcy robotników przeważali francuskojęzyczni Kanadyjczycy i emigranci z Irlandii.

Kanał (a właściwie: Droga Wodna) Rideau ma długość 202 km. Ogromną większość z tej długości stanowią zaadaptowane dla żeglugi odcinki rzek Rideau i Cataraqui oraz położone na trasie jeziora, takie jak np. Wielkie Jezioro Rideau. Jedynie ok. 19 km drogi stanowią kanały wykopane ręką człowieka. Na drodze tej znajduje się 47 śluz zgrupowanych w 22 zespoły. Większość ze śluz posiada dotychczas urządzenia manewrowe napędzane siłą mięśni ludzkich.

W normalnych warunkach kanał obsługuje jednostki o długości do 27,4 m (90 stóp), szerokości do 7,9 m (26 stóp) i wysokości do 6,7 m (22 stopy). W szczególnych przypadkach może jednak przyjąć jednostki o wymiarach maksymalnych odpowiednio: długość 33,5 m (110 stóp) i szerokość 9,1 m (30 stóp). Decydują o tym w głównej mierze wymiary komór śluz oraz wysokości przerzuconych nad kanałem mostów.

Kanał nigdy nie spełnił swego militarnego przeznaczenia, lecz pozostaje w użytku aż po dzień dzisiejszy, z niemal nietkniętymi strukturami pierwotnymi[1]. Obecnie nie jest on już używany do transportu towarów. Stanowi jedynie wodny szlak o wielkim znaczeniu rekreacyjnym, pokonywany rocznie przez tysiące jednostek turystycznych, a także cenny zabytek techniki. Wzdłuż większej części trasy kanału biegnie znakowany pieszy szlak turystyczny a także specjalnie przygotowana trasa rowerowa. Jest to najstarszy pozostający w użytkowaniu kanał w Ameryce Północnej, a w 2007 roku został zarejestrowany na liście światowego dziedzictwa UNESCO[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barański Mirosław J.: Śluzy Kanału Rideau w Ottawie, w: „Na Szlaku. Magazyn turystyczno-krajoznawczy” R. XXVIII, nr e-98 (294), grudzień 2014., wyd. Oddział Wrocławski PTTK, s. 23-25 [1].

Przypisy

  1. Rideau Canal, UNESCO World Heritage, UNESCO.org. Data dostępu 14 stycznia 2008.
  2. UNESCO names World Heritage sites, BBC News, 28 czerwca 2007. Data dostępu 14 stycznia 2008.