Kanigowo (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°19′17″N 20°25′59″E
- błąd 38 m
WD 53°19'N, 20°26'E
- błąd 2281 m
Odległość 555 m
Kanigowo
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat nidzicki
Gmina Nidzica
Strefa numeracyjna 89
Tablice rejestracyjne NNI
SIMC 0483719
Położenie na mapie gminy Nidzica
Mapa konturowa gminy Nidzica, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kanigowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kanigowo”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kanigowo”
Położenie na mapie powiatu nidzickiego
Mapa konturowa powiatu nidzickiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kanigowo”
Ziemia53°19′17″N 20°25′59″E/53,321389 20,433056

Kanigowo (dawniej niem. Candien) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Nidzica. Do 1954 roku siedziba gminy Szkudaj. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

W Kanigowie znajduje się zabytkowy kościół Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona w 1371 r. na 55 włókach, na prawie chełmińskim. W XV wieku zbudowano kościół (przebudowany w XVIII w.). Szkoła powstała na początku XVIII w. W 1809 roku istniejącą tu parafię przekształcono w filię parafii Nidzica. W 1818 roku we wsi było 16 domów z 85 mieszkańcami. W 1858 r. wieś obejmowała 2424 morgi ziemi. W 1871 r. we wsi mieszkało 208 osób (w 25 domach), na 194 ewangelików przypadało 14 katolików. W roku 1890 w 35 domach zamieszkiwało 317 osób. W 1896 r. było 1074 parafian (parafia nidzicka), w tym 1020 Polaków. W 1939 r. w Kanigowie było 407 mieszkańców.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół istniał już w XV wieku. Protestanci, którzy zajęli go w czasie reformacji, dłuższy czas użytkowali starą budowlę. Przebudowy tego kościoła dokonano dopiero w XVIII wieku, kiedy to podwyższono mury o połowę dotychczasowej wysokości i wzniesiono wieżyczkę dzwonniczą nad szczytem zachodnim[1]. Po drugiej wojnie światowej kościół ten odzyskali na nowo katolicy. Orientowany, murowany z cegły, z użyciem kamienia, otynkowany; salowy, w rzucie prostokąta. Portal zachodni oraz małe portale boczne - uskokowe, założone na łuku ostrym. Wieżyczka nad szczytem zachodnim konstrukcji ryglowej, szalowana; szalowany również sam szczyt. Wnętrze nawy kryte stropem belkowym wspartym na mieczach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Skurzyński „Warmia, Mazury, Suwalszczyzna” Wyd. Sport i Turystyka – Muza S.A. Warszawa 2004 ​ISBN 83-7200-631-8​ s. 227-228

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kościoły i kaplice Archidiecezji Warmińskiej, red. ks. Bronisław Magdziarz
  • Nidzica. Z dziejów miasta i okolic.Pojezierze, Olsztyn, 1976, 336 str.
  • Jerzy Sikorski Z dziejów wsi Kanigowo (gm. Nidzica) [1]