Karenowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tradycyjny naszyjnik kareńskich kobiet
Wioska Karenów w Mjanmie

Karenowienaród azjatycki, mówiący w językach kareńskich, należących do tybetańsko-birmańskiej grupy językowej, a ta z kolei do rodziny chińsko-tybetańskiej.

Obszar zamieszkiwania[edytuj]

Karenowie są drugą co do liczebności mniejszością narodową w Mjanmie – stanowią 7% wszystkich mieszkańców. Większość zamieszkuje górskie regiony Mjanmy (głównie stan Karen), gdzie separatyści walczą o niepodległość. Także w Tajlandii Karenowie zamieszkujący tereny przygraniczne z Birmą to jedna z liczniejszych grup etnicznych, licząca około 320 tys. osób. W Tajlandii określani są zbiorczo oficjalnym mianem กะเหรี่ยง Kariang. Istnieje również określenie Yang, ale używane jest tylko na północy, na zachód od miasta Chiang Mai, a zatem odnosi się bardziej do Sgaw, jednej z podgrup Karenów mówiących odrębnym językiem.

Historia[edytuj]

Historia Karenów należy do słabo rozeznanych. Najprawdopodobniej przybyli w XII wieku z północy, choć według niektórych podań zostali zepchnięci z nizin w góry przez Birmańczyków. W 1875 Brytyjczycy przyznali autonomię królestwom zachodniokareńskim[1].

Obecnie Karenowie zajmują się rolnictwem i hodowlą.

Wierzenia[edytuj]

Karenowie w celu wywołania deszczu grali na bębnach wykonanych z brązu[2]. Dźwięk bębnów powodował rechot żab na polach co według wierzeń Karenów miało przywoływać deszcz.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Andrzej Rybak, Wśród Karenów, w: Poznaj Świat, nr 9/1986, s.18, ISSN 0032-6143
  2. Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata – Cywilizacje Azji – Dolina Indusu – Indie – Kambodża. T. 5. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005, s. 243. ISBN 83-7425-030-5.