Karnotyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karnotyt
Carnotite-BYU.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy carnotyt
Skład chemiczny K2[UO2]2[V2O8]·3H2O
Twardość w skali Mohsa 2
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała wzdłuż płaszczyzny (001)
Pokrój kryształu klasa słupa jednoskośnego
Układ krystalograficzny jednoskośny
Właściwości mechaniczne kruchy
Gęstość minerału 4,46 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa jasnożółta lub jasnozielona
Rysa jasnozielona
Połysk matowy rzadziej jedwabisty
Współczynnik załamania nα 1,750, nβ 1,925, nγ 1,950
Inne optycznie ujemny

Karnotytpromieniotwórczy minerał z gromady minerałów uranylu; uwodniony wanadan uranylowo-potasowy.

Nazwa nadana na cześć francuskiego górnika i aptekarza Marie Adolphe Carnot (1839–1920), opisany w 1899 r. przez francuskich naukowców M.M.C. Freidel i E. Cumenge, którzy zidentyfikowali go w okazach z Roc Creek w Montrose County, Kolorado, USA.

Charakterystyka[edytuj]

Właściwości[edytuj]

Występuje w postaci nalotów oraz w postaci miękkich proszkowych skupień ziemistych. Tworzy również czasami agregaty zbite. Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Łatwo rozpuszcza się w kwasach, a ponadto zwilżony HCl zabarwia się na krwisto czerwono.

Asocjacje: współwystępuje z tiujamunitem i innymi wanadanami uranylu (UO2+
2
).

Chemizm[edytuj]

Czysty K2[UO2]2[V2O8]·3H2O zawiera 63% UO2, 20% V2O5, 10% K2 i 6% H2O. W minerale występują domieszki wapnia, magnezu, żelaza(III) i sodu.

Geneza[edytuj]

Powstaje wskutek przeobrażenia minerałów uranu i wanadu, głównie w strefie wietrzenia skał osadowych (głównie piaskowców).

Występowanie[edytuj]

Skupienia ziemiste karnotytu

Największe złoża znajdują się w USA w stanach Kolorado, Dakota Południowa i Pensylwania. Występuje też w mniejszych ilościach w różnych miejscach na świecie m.in. w Uzbekistanie.

Zastosowanie[edytuj]

Jest to ważna ruda uranu, radu i wanadu.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]