Przejdź do zawartości

Kathrin Boron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
wioślarstwo
Kathrin Boron
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

4 listopada 1969
Eisenhüttenstadt

Wzrost

184 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  NRD
Mistrzostwa świata
złoto Bled 1989 czwórka podwójna
złoto Tasmania 1990 dwójka podwójna
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Barcelona 1992 wioślarstwo
(dwójka podwójna)
złoto Atlanta 1996 wioślarstwo
(czwórka podwójna)
złoto Sydney 2000 wioślarstwo
(dwójka podwójna)
złoto Ateny 2004 wioślarstwo
(czwórka podwójna)
brąz Pekin 2008 wioślarstwo
(czwórka podwójna)
Mistrzostwa świata
złoto Wiedeń 1991 dwójka podwójna
złoto Aiguebelette 1997 dwójka podwójna
złoto Aiguebelette 1997 czwórka podwójna
złoto Kolonia 1998 czwórka podwójna
złoto St. Catharines 1999 dwójka podwójna
złoto Lucerna 2001 dwójka podwójna
srebro Račice 1993 dwójka podwójna
srebro Indianapolis 1994 jedynka
srebro Mediolan 2003 dwójka podwójna
srebro Gifu 2005 czwórka podwójna
srebro Monachium 2007 czwórka podwójna
Odznaczenia
Order Zasługi Brandenburgii Srebrny Liść Laurowy (RFN)

Kathrin Boron (ur. 4 listopada 1969 w Eisenhüttenstadt[1]) – niemiecka wioślarka reprezentująca także NRD, wielokrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

W 1986 zdobyła złoty medal w czwórkach podwójnych na mistrzostwach świata juniorów w Račicach. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Kolonii zwyciężyła w jedynkach. Jej trenerką była Jutta Lau.[2]

Wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie w 1992, gdzie wspólnie z Kerstin Köppen zdobyła złoty medal w dwójkach podwójnych. Niemki o 2,47 sekundy wyprzedziły Rumunki, a o 6,16 sekundy Chinki[3]. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Atlancie Niemki w składzie: Jana Sorgers, Katrin Rutschow, Kathrin Boron i Kerstin Köppen zdobyły złoty medal w czwórkach podwójnych. W finale A pokonały osadę Ukrainy o 2,92 sekundy i Kanady o 2,94 sekundy[4]. Następny złoty medal wywalczyła na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000. W parze z Janą Thieme zwyciężyła w dwójkach podwójnych, wyprzedzając Holenderki o 4,92 sekundy i Litwinki o 6,27 sekundy[5]. Następnie razem z Meike Evers, Manuelą Lutze i Kerstin Kowalski zwyciężyła w czwórkach podwójnych na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004. Niemki wygrały wyścig finałowy, o 1,97 sekundy wyprzedzając Brytyjki i o 5,44 sekundy Australijki[6]. Ostatni medal wywalczyła na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2008, gdzie była trzecia w czwórkach podwójnych. Niemki w składzie: Britta Oppelt, Manuela Lutze, Kathrin Boron i Stephanie Schiller uplasowały się o 3,50 sekundy za Chinkami i o 2,19 sekundy a Brytyjkami[7].

W czwórkach podwójnych zdobyła także złote medale na mistrzostwach świata w Bledzie (1989), mistrzostwach świata w Aiguebelette-le-Lac (1997) i mistrzostwach świata w Kolonii (1998) oraz srebrne na mistrzostwach świata w Gifu (2005) i na mistrzostwach świata w Monachium (2007)[8]. W międzyczasie wielokrotnie zdobywała medale w dwójkach podwójnych, w tym złote na mistrzostwach świata w Tasmanii (1990), mistrzostwach świata w Wiedniu (1991), mistrzostwach świata w Aiguebelette-le-Lac (1997), mistrzostwach świata w St. Catharines (1999) i mistrzostwach świata w Lucernie (2001) oraz srebrne na mistrzostwach świata w Račicach (1993) i mistrzostwach świata w Mediolanie (2003)[9]. Ponadto była druga w jedynkach na mistrzostwach świata w Indianapolis (1994), gdzie wyprzedziła ją tylko Trine Hansen[10].

Podczas ceremonii zakończenia LIO 2004 była chorążym reprezentacji Niemiec[11].

Po zakończeniu kariery najpierw pracowała jako urzędniczka w banku, następnie pracowała w marketingu i public relations w Centrum Olimpijskim w Poczdamie. Przez pewien czas była także trenerką wioślarstwa, później jednak rozpoczęła pracę w Niemieckiej Fundacji Wspierania Sportu (Stiftung Deutsche Sporthilfe).[12]

Czterokrotnie otrzymała Srebrny Liść Laurowy, najwyższe sportowe odznaczenie państwowe: w latach 1992, 1996, 2000 i 2004[13]. W 2009 została uhonorowana Medalem Thomasa Kellera[14]. Ponadto otrzymała Order Zasługi Brandenburgii.

Jej mężem był Jens Köppen, małżeństwo zakończyło się rozwodem[15].

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Kathrin Boron Biography and Olympic Results | Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2008-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-06)].
  2. ↑ Kathrin BORON [online], olympics.com [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  3. ↑ 1992 Summer Olympics, Rowing, Double Sculls, Women [online], olympedia.org [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  4. ↑ 1996 Summer Olympics, Rowing, Quadruple Sculls, Women [online], olympedia.org [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  5. ↑ 2000 Summer Olympics, Rowing, Eights, Women [online], olympedia.org [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  6. ↑ 2004 Summer Olympics, Rowing, Quadruple Sculls, Women [online], olympedia.org [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  7. ↑ 2008 Summer Olympics, Rowing, Quadruple Sculls, Women [online], olympedia.org [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  8. ↑ Rudern - Weltmeisterschaften Doppelvierer - Damen [online], sport-komplett.de [dostęp 2025-10-19] (niem.).
  9. ↑ Rudern - Weltmeisterschaften Doppelzweier - Damen [online], sport-komplett.de [dostęp 2025-10-19] (niem.).
  10. ↑ Rudern - Weltmeisterschaften Einer - Damen [online], sport-komplett.de [dostęp 2025-10-19] (niem.).
  11. ↑ Flagbearers for 2004 Summer Olympics [online], olympedia.org [dostęp 2025-10-19] (ang.).
  12. ↑ Where are they now: Kathrin Boron. worldrowing.com. [dostęp 2025-10-19]. (ang.).
  13. ↑ Kathrin Boron. olympedia.org. [dostęp 2025-10-19]. (ang.).
  14. ↑ Thomas Keller Medal. worldrowing.com. [dostęp 2025-10-19]. (ang.).
  15. ↑ Jens Köppen. olympedia.org. [dostęp 2025-10-19]. (ang.).
  16. ↑ Copyright WorldRowing.com: WorldRowing.com. [dostęp 2010-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 stycznia 2021)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kathrin_Boron&oldid=77846234”