Kazimierz Łączyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Łączyński
Kasimir Ritter von Łączyński
pułkownik kawalerii pułkownik kawalerii
Data urodzenia 1856
Data i miejsce śmierci 27 sierpnia 1922
Jasło
Przebieg służby
Lata służby do 1921
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Jednostki Stacja Odpoczynku dla Koni
Stanowiska dowódca stacji
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Signum Laudis (w czasie wojny) Odznaka za Służbę

Kazimierz Łączyński rycerz herbu Nałęcz (ur. 1856, zm. 27 sierpnia 1922 w Jaśle) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1856[1]. Został oficerem cesarskiej i królewskiej Armii. Na majora został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1901 roku. W 1904 dowodził I dywizjonem c. i k. 6 Pułku Ułanów w Rzeszowie[2]. Brał udział w I wojnie światowej, służąc w stopniu pułkownika ułanów w Rzeszowie.

15 sierpnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austriacko-węgierskiej, w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 10 marca 1916, i zaliczony do I Rezerwy[3]. 19 stycznia 1920 został przeniesiony z Głównego Kwatermistrzostwa Naczelnego Dowództwa WP do Stacji Odpoczynku dla Koni w Chodorowie na stanowisko dowódcy[4]. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był nadal dowódcą stacji[5]. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stan spoczynku z prawem noszenia munduru[6].

Był właścicielem dóbr ziemskich[7]. Zmarł 27 sierpnia 1922 w Jaśle[7][8]. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Jaśle 29 sierpnia 1922[1].

Jego żoną była Wanda z domu de Lenie Younga (1871-1916)[1], z którą miał syna Włodzimierza (1898-1944), majora Wojska Polskiego[9]. W Jaśle zamieszkiwali przy ulicy Sokoła[7].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kazimierz i Wanda Łączyńscy. jaslo.artlookgallery.com. [dostęp 2017-07-05].
  2. Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905, Wiedeń grudzień 1904, s. 658, 766.
  3. „Dziennik Rozkazów Wojskowych” nr 87 z 3 września 1919 roku, poz. 3067.
  4. Dz. Pers. MSWojsk ↓, nr 3 z 31 stycznia 1920, s. 42.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 399.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 821.
  7. a b c Nekrologia. Kazimierz Nałęcz Łączyński. „Słowo Polskie”, s. 6, Nr 197 z 1 września 1922. 
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 30 grudnia 1922, s. 953.
  9. Jan Łączyński: Mjr Włodzimierz Łączyński. spmk.webserwer.pl. [dostęp 2016-03-25].
  10. Kronika. Odznaczenia. „Głos Rzeszowski”, s. 4, Nr 21 z 27 maja 1917. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]