Kazimierz Świrydowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Świrydowicz (ur. 4 marca 1951) - polski logik i filozof.

W 1973 obronił pracę magisterską Możliwości zastosowania logiki deontycznej we wnioskowaniach prawniczych na Wydziale Prawa Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM). w 1977 na tej samej uczelni obronił dysertację doktorską pt. Analiza logiczna norm kompetencyjnych i innych norm stwarzających stosunki prawne. W 1997 uzyskał stopień doktora habilitowanego filozofii na podstawie pracy Logiczne teorie obowiązku warunkowego na Wydziale Nauk Społecznych w Poznaniu, zaś w 2000 obronił pracę doktorską Struktura kraty rozszerzeń logiki relewantnej R na Wydziale Matematyki i Informatyki tej uczelni.

Jest profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM oraz profesorem nadzwyczajnym w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.

Jest współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Logiki i Filozofii Nauki. W latach 1993-1999 był sekretarzem zarządu tego towarzystwa. Od 2000 jest członkiem rady tego towarzystwa.

Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół logiki matematycznej i jej zastosowań. Autor polskiego podręcznika logiki modalnej; napisał aneks do popularnego podręcznika logiki - Logika praktyczna Zygmunta Ziembińskiego.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Analiza logiczna kompetencji normodawczej, PWN, Poznań 1981
  • Logiczne teorie obowiązku warunkowego, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1996
  • Podstawy logiki modalnej, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2004
  • Wstęp do teorii mnogości, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2005 (współautor R. Murawski)
  • Podstawy logiki i teorii mnogości, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2006 (współautor R. Murawsk)
  • Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w oczach służb specjalnych PRL. Wybór źródeł, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2011

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]