Kepler-37

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Współrzędne: Astronomia 18h56m14,28s; +44°31'05,52"

Kepler-37
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Lutni
Rektascensja 18h 56m 14,28s
Deklinacja +44° 31' 05,52"
Odległość 215 ly
(66 pc)
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty karzeł
Masa 0,803 ± 0,068 M
Promień 0,770 ± 0,026 R
Wiek 6 miliardów lat
Jasność obserwowana 9,710m
Temperatura 5417 ± 75 K
Alternatywne oznaczenia
KOI-245, KIC-8478994, 2MASS J18561431+4431052

Kepler-37 – podobna do Słońca gwiazda typu żółty karzeł posiadająca przynajmniej trzy planety pozasłoneczne, które zostały odkryte w 2012 w ramach programu Kepler. Gwiazda położona jest w gwiazdozbiorze Lutni w odległości około 215 lat świetlnych od Ziemi. Kepler-37 jest najmniejszą dotychczas (2013) gwiazdą zbadaną asterosejsmologicznie[1].

Układ planetarny położony wokół gwiazdy zawiera najmniejszą znaną w tym momencie planetę pozasłoneczną orbitującą wokół gwiazdy ciągu głównego[2].

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Kepler-37 jest podobnym do Słońca żółtym karłem, ale nieco od Słońca mniejszym i chłodniejszym[1].

Masa gwiazdy wynosi 80,3% masy Słońca, a średnica 77% średnicy Słońca, jej metaliczność wynosi –0,32 ± 0,07 [Fe/H][3].

Kepler-37 jest najmniejszą dotychczas (2013) gwiazdą zbadaną asterosejsmologicznie[1], koszty badań zostały pokryte przez crowdfundingowy program White Dwarf[4].

Układ planetarny[edytuj | edytuj kod]

Planety zostały odkryte we wrześniu 2012, a ich odkrycie zostało ogłoszone w lutym 2013. Wszystkie planety zostały odkryte metodą tranzytową. Naukowcy mają pewność sięgającą ponad 95,95% (3σ), że odkrycie układu planetarnego nie jest tylko błędem obserwacyjnym[5].

Najbliżej położona słońca planeta, Kepler-37b, była w momencie odkrycia najmniejszą znaną planetą pozasłoneczną orbitującą wokół gwiazdy ciągu głównego[2][a]. Średnica planety wynosi zaledwie jedną trzecią średnicy Ziemi, jest to prawie na pewno planeta skalista. Kepler-37c jest nieco mniejsza od Wenus, a Kepler-37d jest dwukrotnie większa od Ziemi[1].

Wszystkie trzy odkryte planety znajdują się w mniejszej odległości od ich gwiazdy niż Merkury od Słońca, na ich powierzchni nie ma warunków do powstania życia w formie znanej na Ziemi - szacuje się, że na powierzchni Kepler-37b panuje temperatura rzędu 700K[1].

Planety znajdują się w rezonansie orbitalnym 5:8:15 (z dokładnością do 1%).

Odkrycie tak niewielkiej planety jak Kepler-37b w ramach programu Kepler zostało określone jako „poważne techniczne udoskonalenie dla teleskopu”[2]. Według naukowców odnalezienie Kepler-37b to „dobra wiadomość”, ponieważ wskazuje na to, że Kepler jest w stanie odkrywać planety wielkości Ziemi[6].

Porównanie wielkości planet układu Kepler-37 z planetami skalistymi Układu Słonecznego
Towarzysz
Masa
(MJ)
Okres orbitalny
(dni)
Półoś wielka
(j.a.)
Ekscentryczność
b 13,367308+0,000058−0,000085 0,1003+0,0008−0,0011
c 21,301886+0,000046−0,000044 0,1368+0,0011−0,0014
d 39,792187+0,000040−0,000043 0,2076+0,0016−0,0022

Uwagi

  1. PSR 1257+12 A ma masę zbliżona do Kepler-37b. Rozmiary tego obiektu nie są znane, ale są one najprawdopodobniej mniejsze od rozmiarów Kepler-37b.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 NASA's Kepler Mission Discovers Tiny Planet System (ang.). jpl.nasa.gov, 2013-02-20. [dostęp 2013-02-21].
  2. 2,0 2,1 2,2 Tiniest Planet Yet Discovered by NASA Outside our Solar System (ang.). scienceworldreport.com, 2013-02-21. [dostęp 2013-02-21].
  3. Thomas Barclay et al: Kepler-37 Supplementary information (ang.). nature.com, 2013-02-20. [dostęp 2013-02-21].
  4. Phil Plait: Astronomers Find the Tiniest Exoplanet Yet (ang.). slate.com, 2013-02-20. [dostęp 2013-02-21].
  5. Thomas Barclay et al: A sub-Mercury-sized exoplanet (ang.). nature.com, 2013-02-20. [dostęp 2013-02-21].
  6. Eryn Brown: NASA, using Kepler space telescope, finds smallest planet yet (ang.). latimes.com, 2013-02-20. [dostęp 2013-02-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]