Kino (zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kino (grupa muzyczna))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kino
Кино
Ilustracja
Kino (Leningrad 1986)
Rok założenia 1981
Rok rozwiązania 1990
Pochodzenie  ZSRR, Leningrad
Gatunek rock, post punk, nowa fala
Ostatni skład
Wiktor Coj
Jurij Kasparian
Igor Tichomirow
Gieorgij Gurjanow
Byli członkowie
Oleg Walinski
Aleksiej Rybin
Aleksandr Titow

Kino (ros. Кино) – radziecki rockowy zespół muzyczny założony w 1981 roku w ówczesnym Leningradzie przez Wiktora Coja, który do końca działalności zespołu pozostał jego liderem. Kino i Coj do dzisiaj są ikonami rosyjskiej popkultury. Muzykę zespołu można usłyszeć w filmie Siergieja Bodrowa Jr. pt. Córki mafii.

Historia[edytuj]

Zespół powstał latem 1981 roku w Leningradzie, ZSRR jako "Garin i giperboloidy". W pierwszym składzie znajdowali się Wiktor Coj (gitara i wokal), Aleksiej Rybin (gitara) i Oleg Walinski (perkusja). Rok później nazwa została zmieniona na "Kino". Ponieważ w Związku Radzieckim muzyka rockowa była uważana za "burżuazyjną", Kino grało koncerty tylko w "podziemnych" klubach i w prywatnych mieszkaniach.

Latem 1982 roku został wydany ich pierwszy album, "45" (został tak nazwany z powodu swojej długości). Album powstał w oparciu o współpracę z zespołem Akwarium, jednak sprzedawany był metodą "undergroundową". Jeszcze przed 1981 Coj nawiązał współpracę z liderem owej grupy - Borysem Griebienszczikowem, który udzielał się na kilku następnych nagraniach grupy. W 1983 powstał zawierający dema album zatytułowany "46", który powstał w charakterze bootlegu i nie był uznawany przez grupę za oficjalny. Krótko potem Rybin i Coj pokłócili się z powodu ich stosunku do grupy, w wyniku czego ten pierwszy odszedł z Kina, a na jego miejsce wszedł Jurij Kasparian. W 1984 do grupy dołączyli basista Igor Tichomirow i perkusista Aleksandr Titow. Wtedy grupa wydała swój drugi album zatytułowany "Naczalnik Kamczatki", którego nazwa wzięła się z pracy Coja jako palacza w kotłowni na Kamczatce. Z owej płyty pochodzi jeden z największych hitów zespołu, zatytułowany Poslednij gieroj. W roku 1985 wydano trzeci album - "Eto nie lubow". Wtedy też Titow został zastąpiony przez Gieorgija Gurianowa. Skład grupy uległ ostatecznej krystalizacji i do końca jej istnienia tworzyli ją Coj, Kasparian, Tichomirow i Gurianow.

Kino do roku 1986 pozostawało zespołem undergroundowym. Sytuacja ta zmieniła się, kiedy państwowe przedsiębiorstwo Melodia wydało album "Nocz" zawierający nowe utwory. Stał się on hitem w ZSRR i przełomem w historii grupy, której popularność zaczęła wzrastać. Jednakże sam Coj skrytykował tę płytę, gdyż została ona wydana bez wiedzy zespołu. Największą popularnością cieszył się wydany w 1988 roku album "Gruppa krowi", którego tytułowa piosenka jest uznawana za sztandarowy przebój Kina. Z płyty tej pochodzą również inne znane utwory takie jak Zakroj za mnoj dwier, czy Stuk. Rok później grupa wylansowała płyty "Zwiezda po imieni Sołnce" i "Poslednij Gieroj", które podobnie jak ich poprzedniczki, stały się hitami.

Dnia 15 sierpnia 1990 wracający z sesji nagraniowej Coj poniósł śmierć w wypadku samochodowym pod łotewskim miastem Tukums. Materiały przez niego nagrane trafiły na płytę "Czornyj Albom" wydaną rychło po tym zdarzeniu. Zgon lidera doprowadził do rozwiązania grupy. Pozostali członkowie zebrali się po raz ostatni w roku 2011, gdzie nagrali ostatnią piosenkę Coja zatytułowaną "Ataman". Dwa lata później, 20 lipca 2013 r. z przyczyn zdrowotnych zmarł Gurianow. Kasparian wraz z byłym liderem zespołu Nautilus Pompilius - Wiaczesławem Butusowem założyli w 1997 roku grupę U-Piter, który istniał do 2017. Tichomirow zaś grał przez pewien czas w zespole Jurija Szewczuka - DDT.

Muzycy[edytuj]

Dyskografia: albumy studyjne

  • 45 (ros.) 45 (1982)
  • 46 (ros.) 46 (1982)
  • Naczalnik Kamczatki (ros.) Начальник Камчатки (1984)
  • Eto nie lubow'... (ros.) Это не любовь... (1985)
  • Nocz (ros.) Ночь (1986)
  • Gruppa Krowi (ros.) Группа Крови (1988)
  • Zwiezda po imieni Sołnce Звезда по имени Солнце[1] (1989)
  • Poslednij Gieroj (ros.) Последний герой (1989)
  • Czornyj Albom (ros.) Чёрный Альбом (1990)

albumy koncertowe

  • Koncert w Rok-Kłubie (ros.) Концерт в Рок-Клубе (1996)
  • Pierwyje zapisi. "Garin i giperbołoidy" Первые записи. «Гарин и гиперболоиды»[2] (2002)
  • Live. 1988—1990 (ros.) Live. 1988—1990 (2002)
  • Koncert w Dubnie. 1987 (ros.) Концерт в Дубне. 1987 (2002)
  • Nieizwiestnyje zapisi (ros.) Неизвестные записи (2004)

albumy kompilacyjne

  • Nieizwiestnyje piesni (ros.) Неизвестные песни (1992)
  • Legiendy russkogo roka. Kino Легенды русского рока. Кино[3] (1996)
  • Istorija etogo mira (ros.) История этого мира (2000)
  • Łuczszyje piesni 82—88 (ros.) Лучшие песни 82—88 (2000)
  • Łuczszyje piesni 88—90 (ros.) Лучшие песни 88—90 (2000)
  • Grand Collection (ros.) Grand Collection (2001)
  • Kino w kino (ros.) Лучшие песни 82—88 (2002)
  • Poslednije zapisi (ros.) Последние записи (2002)

Przypisy

  1. (ros.)
  2. (ros.)
  3. (ros.)