Wiktor Coj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Coj
Ilustracja
Wiktor Coj (1986)
Imię i nazwisko Wiktor Robiertowicz Coj
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1962
Leningrad, ZSRR
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1990
Tukums, ZSRR
Instrument gitara
Gatunek rock, nowa fala, post punk
Zawód śpiewak, kompozytor
Aktywność 1979–1990
Wytwórnia płytowa Antrop, Melodiya
Zespoły
Kino

Wiktor Robiertowicz Coj (ros. Виктор Робертович Цой , kor. 빅토르 초이; ur. 21 czerwca 1962 w Leningradzie, zm. 15 sierpnia 1990 pod Tukums) – radziecki rockman lat 80. XX w., założyciel i lider grupy Kino.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Coj był jedynym synem koreańskiego inżyniera, Robierta Maksimowicza, i Walentiny Wasiljewnej z domu Gusiewej, nauczycielki. W roku 1985 poślubił Mariannę Coj z domu Rodowanską, z którą miał syna Aleksandra "Saszę".

W 1982 roku wydał pierwszy album 45, który został nagrany z pomocą Borisa Griebienszczikowa, założyciela grupy Akwarium i jednego z pionierów rosyjskiego rocka[1][martwy link]. Po ukazaniu się tego i następnego albumu, zatytułowanego 46, Coj zyskał ogólnokrajową sławę. W wieku 21 roku (czyli w 1983 r.) wykręcił się od służby w wojsku dzięki symulacji obłędu, spędził półtora mięsiąca w szpitalu psychiatrycznym i otrzymał tzw. „biały bilet”[2][3]. Do śmierci Coja w 1990 roku jego grupa Kino wydała w sumie 7 albumów studyjnych[4].

Coj wystąpił w kilku filmach, z których najsłynniejsze to Assa oraz Igła.

Śmierć i następstwa[edytuj | edytuj kod]

Grób Coja w Petersburgu

Wiktor Coj przebywał na terenie Łotewskiej SRR, gdzie nagrywał materiały na swoją nową płytę. Wracając 15 sierpnia 1990 roku do Leningradu trasą SlokaTalsi, w pobliżu miejscowości Tukums, Coj poniósł śmierć w wypadku samochodowym. Przyczyną kolizji było prawdopodobnie zmęczenie rosyjskiego muzyka i zaśnięcie za kierownicą. Stwierdzono, że w ciągu 48 godzin przed wypadkiem nie spożywał alkoholu. Materiały, które Rosjanin nagrywał na terenach dzisiejszej Łotwy zostały umieszczone na ostatniej, żałobnej płycie zespołu. Album ten odniósł wielki sukces w ZSRR, a Wiktor Coj został okrzyknięty legendą i najważniejszym symbolem radzieckiego undergroundu[5].

Twórczość Coja i polityka[edytuj | edytuj kod]

Rosyjski znaczek pocztowy z 1999 r.

Coj starał się trzymać z dala od polityki[5], ale był członkiem Leningradzkiego Rock Klubu. Po Pieriestrojce rozeszło się powiedzonko: „Leningradzki Rock Klub(ros.) rozwalił Związek Radziecki”[6]. We współczesnej Rosji Coj został oskarżony o szpiegostwo na rzecz USA. W kwietniu 2014 roku jeden z czołowych rosyjskich polityków Jewgienij Fiodorow opublikował nagranie wideo[7], w którym twierdzi, że piosenki zwerbowanego przez CIA agenta Wiktora Coja i zespołu Kino były pisane w Hollywood, a ich celem było „zlikwidowanie ZSRR”[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Informacje na temat Wiktora Coja na stronie Личность
  2. Тимур Нусимбеков: Виктор Цой. Легенда о последнем герое (ros.). arba.ru (wersja internetowa republikańskiego czasopisma społecznego Randewu, Алма-Ата), 6 март, 2003 (6 marca 2003 roku), Авторский проект Аэлиты Жумаевой и Дмитрия Пак при поддержке Марата Гельмана [dostęp 2014-09-04].
  3. В.Цой и группа Кино - "Транквилизатор" (ros.). Время Z. (Akredytowane w Radzie Najwyższej Ukrainy czasopismo dla elity intelektualnej społeczeństwa) [dostęp 2014-09-04].
  4. Официальная Oficjalna dyskografia (ros.)
  5. 5,0 5,1 Beata Zieniewicz: AU, Zwuki Mu, Kino, Noize MC, Barto – wyższy stopień wtajemniczenia. Głos Rosji, 4 czerwca 2013, 14:48.
  6. Юлия Идлис, Евгений Коган, Катя Щербакова. Рок в лицах. Члены Ленинградского рок-клуба — о том, как наступала эпоха перемен. „Russkij rieportior”. 18 (196), s. 47, 12-19 мая 2011. Moskwa: ЗАО «Группа Эксперт» (ros.). [dostęp 2014-09-06]. 
  7. Евгения Скибина: Единоросс назвал Цоя агентом ЦРУ, которому песни писали в Голливуде (ros.). Moskowskij Komsomolec, 16 апреля 2014 в 08:41. [dostęp 2014-09-12].
  8. Przyjaciele, zdrajcy i "sekta z Majdanu" - rosyjskie media pilnie śledzą, kto ma "krew na rękach". TVN24, 18 sierpnia 2014, 18:28. [dostęp 2014-09-06].