Kiszka faszynowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kiszki faszynowe

Kiszka faszynowaelement budowlany składający się z uformowanej i ułożonej wzdłuż osi wiązki faszyny, przewiązanej drutem w określonych odstępach. Wiązkę formuje się z pędów wikliny (w tym z wierzby rokity, wierzby purpurowej), gałęzi drzew liściastych (np.: dębu, grabu, leszczyny, olszy, brzozy, buku), gałęzi drzew iglastych (np.: sosny, świerku), ewentualnie z pęków chrustu. Tak ukształtowana wiązka posiada kształt wydłużonego walca, składającego się z wielu prętów (pędów), którego spójność zapewniają przewiązania z drutu[1]. Uformowana kiszka ma zazwyczaj średnicę ok. 30 cm. Jej długość wynosi zwykle od 3 do 5 m[2][3], czasem do 40 m[4]. Kiszki faszynowe mogą być przygotowywane w pobliżu miejsca wbudowania. Na rynku są również oferowane przez różne firmy do sprzedaży gotowe kiszki faszynowe. Wykonuje się je na specjalnie przygotowanych kozłach rozstawionych w odstępach około 1,0 m lub belce z kolcami[1]. Kiszki faszynowe stosuje się w hydrotechnice i melioracjach, do budowy różnych budowli regulacyjnych (płotki i tamy faszynowe), umocnień brzegów oraz skarp. Stosowane są same (mocowane palikami, szpilkami) oraz z materiałami kamiennymi[3].

W Polsce opracowano następujące normy branżowe, mające zastosowanie przy wyrobie kiszek faszynowych (normy te nie są obowiązujące):

  • Norma branżowa KISZKI FASZYNOWE: BN-69/8952-27
  • Norma branżowa FASZYNA WIKLINOWA: BN-69/8952-30
  • Norma branżowa: BN-78/9224-04
  • Norma branżowa FASZYNA I KOŁKI FASZYNOWE: BN-78/9294-04.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Julian Wołoszyn, Włodzimierz Czamara, Ryszard Eliasiewicz, Jerzy Krężel: Regulacja rzek i potoków. Wyd. II zmienione. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu, 1994. ISBN 83-85582-45-2. (pol.)
  2. Marian Kiełbaska (red.): Mała encyklopedia leśna. Warszawa: PWN, 1991, s. 124.
  3. a b Ewa Jędryka: Budowle wodne z naturalnych materiałów (pol.). www.imuz.edu.pl – Instytut Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach, Zakład Inżynierii Wodno–Melioracyjnej, 2007. [dostęp 2010-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-18)]. s. 21.
  4. Konstrukcje Budowli Regulacyjnych (pol.). W: Wykłady [on-line]. www.up.poznan.pl – Akademia Rolnicza w Poznaniu, Wydział Melioracji i Inżynierii Środowiska, Katedra Budownictwa Wodnego. [dostęp 2010-10-21]. s. 21.