Klemens Bronk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klemens Bronk (Marwicz), herbu "de (von) Bronk", L.C., syn Aleksandra (ur. 14 października 1903, zm. 19 listopada 1964) – działacz regionalny przedwojennego Stronnictwa Narodowego, jeden z trzech założycieli organizacji konspiracyjnej Tajna Organizacja Wojskowa "Gryf Kaszubski".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Brał czynny udział w Kampanii Wrześniowej 1939 do końca. Po powrocie z Kampanii wraz z Józefem Gierszewskim i Józefem Dambkiem powołał pod koniec 1939 TOW "Gryf Kaszubski". Zebranie miało miejsce w miejscowości Czarlino, parafia Stężyca, (dawne woj. gdańskie). Potem dołączali inni Kaszubi – jednym z pierwszych byli Bronisław Brunka, były wójt Stężycy i Rudolf Bronk-Zdunowski, wójt gminy Sulęczyno. Ojcem chrzestnym całej sprawy był ks. płk Józef Wrycza.

Klemens v. Bronk został aresztowany w 1944 r. Po wielu dniach ostrych przesłuchań na Gestapo najpierw w Kartuzach a potem w Gdańsku osadzony został w KZ Lager Stutthof jako więzień polityczny (nr 37005). Wojnę przeżył. Przetrwał obóz i jego ewakuację -tzw. "marsz śmierci" ze zrujnowanym zdrowiem. Po latach rekonwalescencji zamieszkał w Stężycy, ożenił się w 1950 z Kazimierą Ireną Bladowską (zmarła 9 sierpnia 2006 r.) i miał sześcioro dzieci. Klemens v. Bronk zmarł po długiej, ciężkiej chorobie 19 listopada 1964. Pochowany jest na cmentarzu w Stężycy.