Klimat górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klimat górski – rodzaj klimatu cechujący się zmienną pogodą, dużym natężeniem promieniowania słonecznego, obniżeniem temperatury powietrza wraz ze wzrostem wysokości (tj. o 0,6°C co 100 metrów)[1]. Wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza coraz surowszy, a roślinność uboższa aż do zniknięcia roślin (pustynia lodowa).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

W górach jest więcej opadów niż na nizinach. Często wieją wiatry, a szczególnie silny i niebezpieczny jest wiatr fenowy. Wieje on z południa, jest ciepły i suchy, nie przynosi opadów. W zimie powoduje gwałtowne topnienie śniegu i niebezpieczeństwo lawin. W górach występują częste mgły i zachmurzenia[2].

Z powodu temperatury zmieniającej się wraz z wysokością, układ roślin jest tam piętrowy[3].

Piętra klimatyczno-roślinne na przykładzie Tatr[4]:

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Strefy klimatu górskiego występują na wypiętrzonych terenach Himalajów, Alp, Kordylierów, Andów oraz w najwyższych górach Afryki[2]. W innych regionach specyficzne warunki tworzą lokalny klimat górski. Wysokość, która określa początek strefy klimatu górskiego, zależy od szerokości geograficznej. W Himalajach jest to 2700 m n.p.m., w Aplach 900 m n.p.m., a w górach Sierra Nevada to 1200 m n.p.m.[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. KLIMAT GÓRSKI. Definicja pojęcia – klimat górski | ekologia.pl, www.ekologia.pl [dostęp 2017-11-24].
  2. a b c Bruce Buckley, Pogoda, Edward J. Hopkins, Richard Whitaker, Warszawa: Carta Blanca, 2007, s. 218-219, ISBN 978-83-60887-21-9.
  3. Zbigniew Podbielkowski, Geografia Roślin, Warszawa: Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, 1991, s. 442-453, ISBN 83-02-02678-6.
  4. Rośliny hal i turni, Tatrzański Park Narodowy, 7 grudnia 2009 [dostęp 2018-06-04] (pol.).