Kołnierz (technika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kołnierze łączące elementy rurociągu z zaworem
Zamknięcia rurociągu złączami kołnierzowymi
Rury zakończone kołnierzami

Kołnierz – występ otaczający obwód np. rurociągu lub innych części instalacji, np. przemysłowej aparatury chemicznej, instalacji wodociągowych, gazowych, kanalizacyjnych), który umożliwia połączenie dwóch elementów (kołnierz złączny) lub oparcie jednego na drugim (kołnierz oporowy)[1]. Spotyka się także nazwy: kryza, flansza[2], flausza, flanga[potrzebny przypis].

Wyróżnia się[1]:

  • stałe kołnierze rur
  • kołnierze luźne, stosowane w połączeniach rur niewyposażonych w kołnierze stałe

Kołnierz ślepy to element zakończenia rury, umożliwiający jej zamykanie (zaślepianie). Kołnierzem nazywa się również[1]:

  • część beczki walca w walcarkach, oddzielającą sąsiednie bruzdy i tworzącą boczne ścianki wykrojów[3]
  • rąbek spoiny
  • w żeglarstwie – brezentową osłonę miejsca mocowania masztu („kołnierz wodny”, zapobiegający przeciekaniu wody)
  • w ceramice sanitarnej – część miski ustępowej na obwodzie (występują także miski bezkołnierzowe np. KOŁO Rimfree [1])

Przypisy[edytuj]

  1. a b c "Leksykon naukowo-techniczny z suplementem". T. A-O. Warszawa: WNT, 1989, s. 485. ISBN 83-204-0969-1.
  2. Flansze. W: Międzynarodowy katalog internetowy towarów i usług > Armatura rurociągowa [on-line]. Allbiz. [dostęp 2016-11-15].
  3. Encyklopedia techniki; Metalurgia. Katowice: Wydawnictwo "Śląsk", s. 255–261, seria: 1978.

Linki zewnętrzne[edytuj]