Kościół Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela w Pyzdrach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Ścięcia Głowy
Św. Jana Chrzciciela
w Pyzdrach
kościół filialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg kl.IV-73/35/58 z 3.10.1958[1]
Ilustracja
Widok na kościół od strony ul. Kaliskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Pyzdry
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela
Położenie na mapie Pyzdry
Mapa lokalizacyjna Pyzdry
Kościół Ścięcia GłowyŚw. Jana Chrzcicielaw Pyzdrach
Kościół Ścięcia Głowy
Św. Jana Chrzciciela
w Pyzdrach
Położenie na mapie gminy Pyzdry
Mapa lokalizacyjna gminy Pyzdry
Kościół Ścięcia GłowyŚw. Jana Chrzcicielaw Pyzdrach
Kościół Ścięcia Głowy
Św. Jana Chrzciciela
w Pyzdrach
Położenie na mapie powiatu wrzesińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wrzesińskiego
Kościół Ścięcia GłowyŚw. Jana Chrzcicielaw Pyzdrach
Kościół Ścięcia Głowy
Św. Jana Chrzciciela
w Pyzdrach
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół Ścięcia GłowyŚw. Jana Chrzcicielaw Pyzdrach
Kościół Ścięcia Głowy
Św. Jana Chrzciciela
w Pyzdrach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Ścięcia GłowyŚw. Jana Chrzcicielaw Pyzdrach
Kościół Ścięcia Głowy
Św. Jana Chrzciciela
w Pyzdrach
Ziemia52°09′57,19″N 17°41′20,58″E/52,165886 17,689050

Kościół Ścięcia Głowy św. Jana Chrzcicielazabytkowy rzymskokatolicki kościół w Pyzdrach, w powiecie wrzesińskim, w województwie wielkopolskim.

Wraz z dawnym klasztorem franciszkańskim jest jednym z trzech zachowanych z okresu średniowiecza zabytków architektury franciszkańskiej w Wielkopolsce. Kościół ma czternastowieczny gotycki charakter, mimo widocznych elementów barokowych (np. ołtarz). We wnętrzu jest żaglaste sklepienie, powstałe po zniszczeniach z 1768. Nieznany architekt siedemnastowiecznej przebudowy zbudował wewnętrzne filary przyścienne, oraz podwójne rzędy okien.

Pierwsze wzmianki historyczne o kościele pojawiają się w 1277. Został zniszczony w 1311 przez Krzyżaków. Istniejące do dziś już murowane budynki kościoła i klasztoru powstały około 1339 z inicjatywy króla Kazimierza III Wielkiego[2]. Kolejne zniszczenie pożarem nastąpiło w 1589, a jego odbudowa miała miejsce w 1596 dzięki okolicznej szlachcie. Po wojnie szwedzkiej przeprowadzono w 1690 barokową przebudowę klasztoru, nadając mu obecną czworoboczną formę z wewnętrznym wirydarzem. Wieże wzniesiono w czasie kolejnej przebudowy - w latach 1735-1756. Gruntowne remonty przeprowadzono po zniszczeniach wojennych w 1768 oraz w latach 1852-1854. W wyniku represji popowstaniowych w 1864 dokonano kasaty zakonu, a klasztor oddano księżom diecezjalnym. Prawdopodobnie w XVII wieku powstała po północnej stronie nawy, wtopiona w skrzydło klasztoru, kaplica Matki Boskiej Pocieszenia. W II połowie XVIII wieku wzniesiono wieżę i przebudowano fasadę świątyni, odcięto od kościoła ostatnie przęsło prezbiterium, tworząc w nim zakrystię, oraz przesklepiono nawę i prezbiterium. W 1864 władze rosyjskie dokonały kasaty klasztoru. Około 1910 przeprowadzono renowację wnętrza kościoła według projektu Aleksandra Przewalskiego.

Obecnie świątynia pełni rolę kościoła filialnego parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, w dawnym klasztorze zaś mieszczą się m.in. Muzeum Regionalne i biblioteka.

Galeria[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 30 września 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2012-06-22]. s. 254.
  2. Zbigniew Zyglewski, Polityka klasztorna Kazimierza Wielkiego, w: Kazimierz Wielki i jego państwo, 2011, s. 159.