Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej w Zarszynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Distinctive emblem for cultural property.svg A-185 z dnia 7.12.1989[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Widok od frontu
Państwo  Polska
Miejscowość Zarszyn
ul. Bieszczadzka
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Wezwanie św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Wspomnienie liturgiczne 11 listopada
16 lipca
Położenie na mapie gminy Zarszyn
Mapa lokalizacyjna gminy Zarszyn
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Kościół św. Marcina i Matki Bożej Szkaplerznej
Ziemia49°34′53,1″N 22°00′49,1″E/49,581417 22,013639

Kościół świętego Marcina i Matki Bożej Szkaplerznejrzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Jaćmierz archidiecezji przemyskiej.

Budowa kościoła w stylu neogotyckim rozpoczęła się w 1867 roku. Fundatorami świątyni byli Jan i Adel Wiktorowie. Proboszczem parafii był wówczas ksiądz Antoni Kirschner. W dniu 17 października 1875 roku budowla została poświęcona. W dniu 10 maja 1915 roku, w czasie I wojny światowej, świątynia została uszkodzona przez pociski artyleryjskie (dach prawie całkowicie zniszczony, sklepienie w połowie, ściany częściowo[2]). Przed zakończeniem działań wojennych rozpoczęto prace remontowe kościoła. Podstawowe prace zostały zakończone przed rozpoczęciem II wojny światowej. Podczas działań frontowych w 1944 roku, kościół został ponownie zniszczony. Po zakończeniu okupacji hitlerowskiej przystąpiono do odbudowy zniszczonej świątyni. W 1951 roku została zakończona budowa wieży, na której został zamontowany zegar, natomiast w okrągłym oknie na chórze został wprawiony witraż Najświętszego Serca Jezusowego. W późniejszych latach zostały wyremontowane organy, Boży Grób i witraże. Witraże w oknach prezbiterium przedstawiają po stronie Lekcji Matkę Bożą Szkaplerzną, z kolei po stronie Ewangelii św. Marcina. Pozostałe witraże zostały wykonane tą samą techniką jak przed II wojną światową, z tym że zamiast św. Kazimierza została umieszczona św. Teresa. W 1954 roku pomalowano świątynię. Polichromia została wykonana przez artystę malarza Szmuca z Rzeszowa i Krygowskiego. W prezbiterium świątyni są umieszczone cztery obrazy w kształcie witraży; po stronie Lekcji Chrystus Król i Chrzest Pana Jezusa, natomiast po stronie Ewangelii Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny i Zmartwychwstanie Pana Jezusa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 2018-09-30. [dostęp 7.10.2017].
  2. Wykaz kościołów dyecezyi przemyskiej ob. łac. wskutek wojny całkowicie zniszczonych lub częściowo uszkodzonych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 2, s. 50, luty 1917. 
  3. Kościół pw. św. Marcina i Matki Boskiej Szkaplerznej (pol.). Dokładny przegląd zabytków województwa podkarpackiego. [dostęp 2017-10-07].