Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrołęce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Ostrołęce
Fara, styl gotycki
Distinctive emblem for cultural property.svg A-388 z 20.01.1958 r.[1]
Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Ostrołęce
Państwo  Polska
Miejscowość Ostrołęka
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Nawiedzenia NMP w Ostrołęce
Wezwanie Nawiedzenia NMP i św. Mikołaja
Położenie na mapie Ostrołęki
Mapa lokalizacyjna Ostrołęki
Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Ostrołęce
Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Ostrołęce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Ostrołęce
Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Ostrołęce
Ziemia 53°05′11,23″N 21°34′07,41″E/53,086453 21,568725Na mapach: 53°05′11,23″N 21°34′07,41″E/53,086453 21,568725
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Ostrołęce (tzw. kościół farny) – parafialny kościół rzymskokatolicki zbudowany w roku 1399, następnie rozbudowany w latach 1641-1658 i 1996-2000. Jest to najstarszy ostrołęcki budynek sakralny i jeden z najcenniejszych zabytków miasta.

Figura NMP przed kościołem
Pomnik JP II przy kościele
Widok na kościół ze "starego mostu"
Ostroleka-kosciol farny4.jpg
Ostroleka-kosciol farny5.jpg
Kościół nocą

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół ten od początku był kościołem parafialnym i dla odróżnienia od zakonnego nazwano go farnym. Budowę kościoła, który istnieje obecnie rozpoczęto w połowie XVII wieku, a zakończono w 1785 roku. W 1999 roku został on również znacznie rozbudowany. W czasie I wojny światowej kule armatnie naruszyły dach i ściany. W czasie II wojny światowej świątynia zmieniona była w więzienie, później w magazyn zbóż i nawozów sztucznych, na koniec utworzono w niej magazyn remontowy czołgów. Niemcy rozebrali również nawy boczne i część frontową wydłużającą kościół. Nawy te zostały odbudowane w latach 1997-1999. W 1957 roku wznowiono w kościele stałe nabożeństwa.

Dawniej w kościele było siedem ołtarzy dziś pozostały tylko dwa boczne i jeden główny. Po innych zachowały się obrazy ołtarzowe. Barokowy ołtarz główny pochodzi z XVIII w. W polu głównym znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego, także z XVIII w. W zwieńczeniu zaś obraz św. Mikołaja z połowy XIX w. Na dole znajdują się rzeźby św. Piotra i św. Pawła. Na szczycie i na dole znajdują się rzeźby aniołów. Pozostałe obrazy ołtarzowe przedstawiają: św. Barbarę, cud św. Walentego, św. Józefa z Dzieciątkiem. W nawie mieści się barokowo-rokokowa ambona. Posiada ona mównicę wybrzuszoną na kształt kwiatowego kielicha. Prezbiterium i zakrystię wzniesiono w połowie XVII w. Dach jest dwuspadowy pokryty blachą. Tuż przy kościele znajduje się dzwonnica, która została zbudowana w 1958 r. na podstawie kwadratu. Na kościelnym dziedzińcu znajduje się figura Niepokalanego Poczęcia NMP wykonana w 1863 roku, nieopodal stoi Krzyż Męczeństwa Narodu Polskiego. W 2006 r. na dziedzińcu odsłonięto pomnik Jana Pawła II. Całość otacza mur z cegły. W nocy kościół jest podświetlany światłem z kilku reflektorów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy