Koalicyjka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gen. Mieczysław Cieniuch w pasie z koalicyjką

Koalicyjka − rodzaj paska noszonego na skos w poprzek piersi i troczonego do pasa głównego. Koalicyjkę (najczęściej wykonaną ze skóry) nosi się przewieszoną przez ramię, pod naramiennikiem lub między naramiennikiem a kołnierzem munduru. Pas z koalicyjką spełnia dwie zasadnicze funkcje: równoważy ciężar przytroczonej u pasa broni białej lub pistoletu, a także zapobiega obracaniu się pasa wraz z bronią wokół ciała. Dzięki temu ułatwia dobywanie broni za pomocą jednej ręki.

Jako że tradycyjnie koalicyjka służyła do przytrzymywania szabli, przysługuje ona żołnierzom uprawnionym do noszenia broni białej, to jest oficerom.

W krajach anglosaskich pas z koalicyjką nazywany jest imieniem generała Samuela Browne'a, który miał być wynalazcą takiego sposobu noszenia broni w drugiej połowie XIX wieku. W tamtych czasach broń białą kawaleria nosiła najczęściej przytroczoną u pasa za pomocą żabek. Trudność polegała na tym, że podczas jazdy broń miała tendencję do obracania się wokół jeźdźca wraz z całym pasem, a co za tym idzie, wyciągnięcie jej z pochwy prawą ręką wymagało przytrzymania pochwy w miejscu lewą ręką.

W tych warunkach rotmistrz Samuel Browne, służąc w armii angielskiej podczas powstania sipajów w Indiach, stracił lewą dłoń. By móc nadal służyć w armii, wymyślił koalicyjkę, która w ciągu kilku lat rozpowszechniła się wśród wojsk walczących w Indiach na tyle, że w 1900 roku podczas wojny burskiej została przyjęta do oficjalnego munduru oficerskiego armii brytyjskiej.

Podczas I wojny światowej skośne paski napierśne przyjęły także inne armie koalicji antyniemieckiej (stąd nazwa), w tym Wojsko Polskie (gdzie początkowo zwano ją powszechnie poprzeczką).

Bibliografia[edytuj]