Kobiór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: Kobiór (przystanek kolejowy).
Kobiór
Herb
Herb
Smolarnia
Smolarnia
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat pszczyński
Gmina Kobiór
Liczba ludności (2008) 5897[1]
Strefa numeracyjna (+48) 32
Kod pocztowy 43-210
Tablice rejestracyjne SPS
SIMC 0215321
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kobiór
Kobiór
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kobiór
Kobiór
Ziemia50°03′37″N 18°56′22″E/50,060278 18,939444
Strona internetowa miejscowości
Kościół Wniebowzięcia NMP

Kobiór (niem. Kobier) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Kobiór, której jest siedzibą.

W latach 1973-1977 w gminie Kobiór (obejmującej 3 sołectwa: Kobiór, Czarków i Piasek)[2][3]. W latach 1977-1991 dzielnica Tychów[4][5]. Od 2 kwietnia 1991 ponownie w reaktywowanej gminie Kobiór (nie obejmującej już Czarkowa i Piasku)[6].

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości pochodzi od staropolskiej nazwy kobierca i związana jest z tkactwem, które się rozwijało w miejscowości[7]. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako pierwotną zanotowaną nazwę wsi Kobier podając jej znaczenie "Weberdorf" - "Wieś tkaczy"[7].

Historia[edytuj]

Kobiór powstał w XV wieku na polanie w środku pszczyńskiej puszczy. W dokumencie sprzedaży dóbr pszczyńskich wystawionym przez Kazimierza II cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 roku wieś została wymieniona jako Kobyer[8].

W plebiscycie na Górnym Śląsku przeprowadzonym 20 marca 1921 roku w miejscowości większość osób głosowała za przyłączeniem do Polski. Za Polską oddano 1053 głosy (81,7%), za Niemcami zaś 236 głosów (18,3%). W roku 1922 Kobiór wraz z całym ówczesnym powiatem pszczyńskim włączono do Polski[9].

Od jesieni 1942 do IX 1943 w Kobiórze funkcjonował podobóz KL Auschwitz-Birkenau - Kobier (Aussenkommando Kobier)[10], przeznaczony dla około 150 więźniów. Byli wynajmowani przez Oberforestamt Pless (Nadleśnictwo Pszczyna) do prac leśnych.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego, w latach 1975-1991 jako dzielnica miasta Tychy.

Podczas spisu powszechnego w 2002 Kobiór był miejscowością, w której najwięcej osób zadeklarowało narodowość śląską - 21,93%.

Transport i komunikacja[edytuj]

W 1870 zbudowano stację i linię kolejową, łączącą dziś Katowice z Bielskiem, Wisłą i przygranicznymi Zebrzydowicami, a także bitą drogę, zamienioną obecnie na drogę krajową nr. 1 (DK1 Gdańsk - Łódź - Katowice - Cieszyn). Oprócz DK 1 przez Kobiór przebiega droga wojewódzka łącząca Kobiór z Mikołowem.

Sport[edytuj]

Od 1948 w Kobiórze działa piłkarski klub sportowy GLKS Leśnik Kobiór. Prowadzi sekcję trampkarzy, juniorów, seniorów. Do lat sześćdziesiątych klub występował pod nazwą Lechia Kobiór i zrzeszał sekcje piłki nożnej, hokeja na lodzie, piłki ręcznej oraz tenisa stołowego. Obecnie w klubie działa tylko sekcja piłki nożnej. Drużyna występuje w rozgrywkach A klasy, grupie tyskiej. Klub swoje mecze rozgrywa na Gminnym Ośrodku Sportowym. Obecnie trenerem jest Adrian Cebula.

W Kobiórze funkcjonuje także drużyna skata - Skat Club Kobiór, który obecnie występuje w rozgrywkach I ligi.

Przypisy

  1. Ludność Polski 2008 GUS
  2. Uchwała Nr XX/99/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie katowickim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr. 12, Poz. 103)
  3. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14
  4. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14
  5. Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8
  6. Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8
  7. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 11.
  8. Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21. lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki. 
  9. Mapa obszaru plebiscytowego zawierająca wyniki głosowania w poszczególnych miejscowościach
  10. http://tiergartenstrasse4.org/Kobior.html