Konflikt indyjsko-pakistański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konflikt indyjsko-pakistański - Spór graniczny powstały na skutek podziału Indii Brytyjskich w 1947 roku, w wyniku którego zostały utworzone dwa niepodległe państwa: Pakistan – zamieszkany w większości przez muzułmanów oraz Indie – zamieszkane w większości przez hinduistów. Następstwem podziału dawnego wicekrólestwa brytyjskiego była ok. 10 milionów muzułmanów wędrujących na północ do nowo powstałego państwa pakistańskiego, a hindusów na południe w kierunku Indii. W trakcie wymiany ludności doszło do szeregu starć i zamieszek między muzułmanami a sikhami i Hindusami. Ocenia się, że w ich wyniku mogło zginąć nawet do 1 mln ludzi.

Przedmiotem konfliktu między nowymi państwami stał się podział nadgranicznej prowincji Pendżabu oraz kwestia statusu księstwa Kaszmiru.

Konflikty te przerodziły się w regularne wojny:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]