Kotielnyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kotielnyj
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne ukazujące połączenie dawniej oddzielnych wysp
Kontynent Azja
Państwo  Rosja
Republika  Jakucja
Akwen Morze Łaptiewów
Morze Wschodniosyberyjskie
Archipelag Wyspy Anjou
Powierzchnia 23 165 km²
Położenie na mapie Jakucji
Mapa lokalizacyjna Jakucji
Kotielnyj
Kotielnyj
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Kotielnyj
Kotielnyj
Ziemia75°20′N 141°00′E/75,333333 141,000000
Mapa wyspy

Kotielnyj (ros.: Остров Котельный) – największa z Wysp Nowosyberyjskich w rosyjskiej Arktyce. Należy do grupy Wysp Anjou. Chociaż na dawniejszych mapach wyspy Kotielnyj i Fadiejewa (ros. О. Фаддеевский) są zaznaczone jako oddzielne, na skutek długotrwałego procesu nanoszenia piasku przez prądy morskie połączyły się one w jedną pod względem geograficznym wyspę, należącą do 50 największych pod względem powierzchni na świecie. Łączy je nisko położona Ziemia Bunge'a (ros. Земля Бунге).

Ukształtowanie[edytuj | edytuj kod]

Wyspa Kotielnyj jest skalista i górzysta, wzniesienia sięgają 374 m n.p.m. (najwyższy szczyt - Małakatyn-Tas). Półwysep Fadiejewa zbudowana jest głównie z gliny i piasku, jej wysokość nie przekracza 65 m n.p.m. Jej nazwa pochodzi od nazwiska handlarza futrami Fadiejewa, który jako pierwszy ją zamieszkiwał. Wysokość Ziemi Bunge'a nie przekracza 8 m n.p.m., i bywa ona zatapiana. Nazwę zawdzięcza niemieckiemu zoologowi i odkrywcy Alexandrowi Bunge.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

"Wielka Encyklopedia Radziecka" podaje następujące powierzchnie poszczególnych wysp:

część wyspy powierzchnia (km²)
Wyspa Kotielnyj 11 665
Ziemia Bunge'a 6 200
Wyspa Fadiejewa 5 300
Razem 23 165

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa Kotielnyj została odkryta jako pierwsza z całego archipelagu Wysp Nowosyberyjskich. Miało to miejsce w latach 1773–74 podczas wyprawy Iwana Liachowa w poszukiwaniu kłów mamutów. Nazwa została nadana ze względu na miedziany kociołek nieznanego pochodzenia odnaleziony na wyspie[1].

W czasach sowieckich na wyspie wybudowano posterunek obserwacyjny oraz stację radarową, a także lądowisko. Zostały one opuszczone około 1996 roku. W 2012 rozpoczęto prace mające przekształcić dawny posterunek w dużą bazę wojskową, w ramach wzmacniania rosyjskiej obecności militarnej w Arktyce[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred S. McLaren, Unknown Waters: A First-Hand Account of the Historic Under-ice Survey of the Siberian Continental Shelf by USS Queenfish (SSN-651), University of Alabama Press, 22 stycznia 2008, ISBN 978-0-8173-1602-0 [dostęp 2017-07-12] (ang.).
  2. Russia nearly done building its biggest Arctic military base, „RT International” [dostęp 2017-07-12] (ang.).
  3. Russia re-opens Arctic cold war era air base, „Barentsobserver” [dostęp 2017-07-12] (ang.).