Kotowo (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ulica Tyniecka na Kotowie (stara cegielnia)

Kotowo – część Poznania, w obrębie osiedla samorządowego Fabianowo-Kotowo. Kotowo zlokalizowane na południe od Górczyna, pomiędzy autostradą A2 na południu, ul. Głogowską na zachodzie (zmodernizowaną w 2009 do parametrów drogi ekspresowej), terenami powyrobiskowymi na północy (m.in. Staw Rozlany) i Żabikowem (częścią Lubonia) na wschodzie. Na terenie Poznania graniczy z Rudniczem na zachodzie i Świerczewem na północy.

Przez Kotowo przepływają dwa cieki wodne: Strumień Junikowski (tworząc w zasadzie granicę północną Kotowa) i Kotówka.

Struktura i historia[edytuj]

Kotowo jest dzielnicą mieszkaniową z silnymi tradycjami cegielnianymi i rolniczymi. Znajdują się domy jedno- i wielorodzinne z różnych okresów XXw., w tym dawne gospodarstwa rolne oraz niewielki areał pól uprawnych (ustępujący pod presją biznesu i usług).

Przemysłowa historia Kotowa wiąże się przede wszystkim z przemysłem cegielnianym. Na terenie tej części miasta istniała grupa cegielni, w tym jedne z ostatnich, które działały w granicach Poznania. Szczegóły historii cegielnianej tych rejonów opisano w haśle: Rudnicze (Poznań). Na terenie Kotowa znajduje się zespół glinianek, zwanych potocznie Szachtami, np. Staw Rozlany. Wszystkie cegielnie powstały w czasie wielkiego boomu budowlanego, jaki miał miejsce w Poznaniu na przełomie XIX i XXw., a związany był ze zlikwidowaniem niektórych obwarowań Twierdzy Poznań. Potem produkowały materiały budowlane na potrzeby miasta do lat 90. XXw., kiedy to zlikwidowano ostatnie z zakładów.

W latach 1954–1990 Kotowo należało do dzielnicy Grunwald. W 2000 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Fabianowo-Kotowo[1].

Komunikacja[edytuj]

Przez Kotowo przebiegają trasy 7 linii autobusowych. Trasy linii: 610 (Dębiec-Górczyn), 616 (Górczyn-Luboń/Żabikowo), 702 (Górczyn-Komorniki/Os. Zielone Wzgórze) oraz 703 (Górczyn-Konarzewo/Pętla) przebiegają bezpośrednio przez Kotowo. Natomiast linie 80 (Górczyn-Sycowska/Auchan), 704 (Komorniki/Kolumba-Górczyn) oraz 710 (Górczyn-Plewiska/Kościół) zatrzymują się w bliskiej okolicy Kotowa.

Toponimia[edytuj]

Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie Kotowa mają wyjątkowo niejednorodny charakter, jak na praktykę enklawiczną, przyjętą w Poznaniu. Ogólnie można tu wyróżnić kilka małych grup toponimicznych:

  • od nazw związanych z produkcją cegielni – np. Glinianki, Stara Cegielnia,
  • od nazw związanych z kulturą wiejską i sielankową – np. Gruntowa, Uradzka, Sąsiedzka, Rojna, Ruczajowa,
  • inne – np. Tyniecka, Otwarta, Zamiejska czy Mieleszyńska.

Osią dzielnicy jest ul. Kotowo (tutaj znajdują się dwa przystanki autobusowe linii 616).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Uchwała Nr XLIX/614/III/2000 Rady Miasta Poznania z dnia 21 grudnia 2000 r. w sprawie utworzenia Osiedla Fabianowo-Kotowo w Poznaniu

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ​ISBN 83-87157-01-5
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, KAW, Poznań, 1986, ISBN 83-03-01260-6, s.72