Królestwo Kaffy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Królestwo Kaffy; Kaffa – historyczne państwo w północno-wschodniej Afryce. Istniało od około XIV wieku do 1897 roku, kiedy to zostało podbite przez cesarza Etiopii Menelika II. Z podbitego obszaru utworzono etiopską prowincję Kaffa. Region ten został zlikwidowany z 1998 roku i włączony do Regionu Narodów, Narodowości i Ludów Południa.

Obszar Królestwa Kaffy zamieszkiwany był początkowo przez ludy Manczo, Najo i Sze, które w XIV wieku zostały podbite przez lud Kaffa. Lud ten założył Królestwo Kaffy. Stolicą było miasto Bonga, a później Anderaccha.

Państwo posiadało wilgotny klimat i żyzne gleb, które sprzyjały uprawie kawowca. Od nazwy Kaffa pochodzi nazwa napoju "kawa"[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, Wydawnictwo „Gutenberg”, tom XVII. Str 124.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, Wydawnictwo „Gutenberg”, tom XVII. Str 124.