Królików

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°3′9″N 18°0′53″E

- błąd

38 m

WD

52°0'N, 17°58'E, 52°3'19.62"N, 18°0'49.68"E

- błąd

20155 m

Odległość

327 m

Królików
wieś
Ilustracja
Centrum wsi z kościołem
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

koniński

Gmina

Grodziec

Liczba ludności (2006)

560

Strefa numeracyjna

63

Tablice rejestracyjne

PKN

SIMC

0284836

Położenie na mapie gminy Grodziec
Mapa konturowa gminy Grodziec, w centrum znajduje się punkt z opisem „Królików”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Królików”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Królików”
Położenie na mapie powiatu konińskiego
Mapa konturowa powiatu konińskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Królików”
Ziemia52°03′09″N 18°00′53″E/52,052500 18,014722

Królikówwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Grodziec, nad Czarną Strugą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś o rodowodzie średniowiecznym. W 1651 wybuchł tu największy w dziejach Wielkopolski bunt chłopski, wywołany wzrostem podatków w dobrach Cystersów z Lądu, nałożonych przez opata Jana Zapolskiego. Pod Królikowem sformowany został obóz powstańczy, w którym przebywało około 2000 chłopów pod dowództwem Piotra Grzybowskiego, napadających na okoliczne dwory i majątki. Wojska królewskie nie mogły interweniować, gdyż zajęte były tłumieniem powstania Chmielnickiego. Biskup poznański Florian Czartoryski sformował więc własne oddziały, którymi dowodził Zapolski. Wojsko to ostatecznie stłumiło bunt i zlikwidowało obóz[1][2].

W 2006 r. wieś zamieszkiwało 560 osób.[potrzebny przypis]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi stoi zabytkowy kościół św. Michała Archanioła.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Basiński, Puszcza Pyzdrska, mapa 1:55.000 z treścią krajoznawczą, Artem, Pyzdry, 2011, ISBN 978-83-913969-8-8
  2. praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.127, ISBN 83-01-10630-1