Krokodyl filipiński

Krokodyl filipiński

Crocodylus mindorensis
Schmidt, 1935
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	gady
Podgromada	diapsydy
Rząd	krokodyle
Rodzina	krokodylowate
Rodzaj	Crocodylus
Gatunek	krokodyl filipiński
Synonimy
Crocodylus novaeguineae mindorensis Schmidt, 1935
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
krytycznie zagrożony
Zasięg występowania

Krokodyl filipiński (Crocodylus mindorensis) – gatunek gada z rodziny krokodylowatych (Crocoylidae). Jest endemitem.

Występowanie

Dawniej zamieszkiwał całe Filipiny, a obecnie ich populacja znacząco się zmniejszyła i mieszkają jedynie na północy Luzonu oraz południowo-zachodnim Mindanao.

Charakterystyka

Morfologia

Długość dorosłych samców wynosi średnio 2,1 m, a samic – 1,3 m, jednak największy osobnik mierzył 3,02 m. Ich masa waha się w granicach od 90 do 190 kg. U młodych skóra jest złocistobrązowa z ciemnymi poprzecznymi pasami. Dorosłe są natomiast brązowe. Charakteryzuje się szerokim pyskiem i silnym pancerzem grzbietowym.

Rozmnażanie

Są poligamiczne. Rozród odbywa się w porze suchej, od grudnia do maja, a składanie jaj ma miejsce między majem a sierpniem. Samice składają do trzech lęgów rocznie, w odstępach 4–6 miesięcy. W jednym gnieździe może znajdować się od 7 do 33 jaj. Wylęg trwa od 65 do 85 dni. Samice budują gniazda w formie dołów lub kopców, zwykle w niewielkiej odległości od wody. Obserwowano opiekę rodzicielską u samic, choć głównie w warunkach hodowlanych.

Biotop

Preferuje niewielkie zbiorniki wodne: stawy, mokradła, strumienie, a także tereny górskie do wysokości 850 m n.p.m. Spotykany jest m.in. w górach Sierra Madre i Kordylierach.

Pokarm

Dieta składa się z ryb, płazów, gadów, ptaków wodnych i ssaków. Młode krokodyle polują na owady, mięczaki, małe ryby i skorupiaki. W niewoli karmione są m.in. mięsem drobiowym, wieprzowym i wołowym.

Status

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaklasyfikowany jest jako Gatunek krytycznie zagrożony (CR, ang. critically endangered). Według danych opublikowanych w 2016 roku, ich populacja liczyła od 92 do 130 osobników. Główne zagrożenia dla ich populacji to kłusownictwo, niszczenie siedlisk i śmierć z rąk ludzi z powodu mylenia z bardziej niebezpiecznym krokodylem różańcowym. Jaja i młode padają ofiarą m.in. jaszczurek , świń, psów, mangust i szczurów.