Krystyna Zarzecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krystyna Zarzecka
Data i miejsce urodzenia 25 października 1956
Dębniki
Profesor nauk rolniczych
Specjalność: technologia uprawy roślin rolniczych
Alma Mater Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie
Doktorat 1988-10-19
Wyższa Szkoła Rolniczo-Pedagogiczna w Siedlcach
Habilitacja 1998-10-14
Wyższa Szkoła Rolniczo-Pedagogiczna w Siedlcach
Profesura 2006
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach Wydział Agrobioinżynierii i Nauk o Zwierzętach
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Krystyna Elżbieta Zarzecka (ur. 25 października 1956 w Dębnikach[1]) – polska agronom, profesor nauk rolniczych[2], Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1980 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie. W 1988 doktoryzowała się z zakresu agronomii w Wyższej Szkole Rolniczo-Pedagogicznej w Siedlcach na podstawie pracy Wpływ dawek i terminów stosowania niektórych herbicydów zastępczych na wielkość i jakość plonu ziemniaka. Habilitację uzyskała w 1998 w Wyższej Szkole Rolniczo-Pedagogicznej w Siedlcach na podstawie dorobku naukowego oraz monografii Wpływ pielęgnacji na zachwaszczenie, wysokość i jakość plonu bulw ziemniaka[3]. W 2006 otrzymała tytuł naukowy profesora nauk rolniczych[4]

Zawodowo związana z Wyższą Szkołą Rolniczo-Pedagogiczną, przekształcaną kolejno w Akademię Podlaską i Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach, na którym doszła do stanowiska profesora. Pełniła funkcję z-cy dyrektora Instytutu Agronomii, kierownika Studiów Podyplomowych z Rolnictwa.

Wykładała również w Państwowej Szkole Wyższej im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej[5]. Wypromowała pięciu doktorów. Członek Rady Naukowej Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin – Państwowy Instytut Badawczy (2009-2016)[6].

Specjalizuje się w technologii uprawy roślin rolniczych (pielęgnacja, uproszczenia w uprawie roli, biostymulatory, ekonomiczna ocena zabiegów ochrony roślin), herbologii oraz ogólnej uprawie roli i roślin[4]. Opublikowała ponad 750 prac, w tym 320 oryginalnych prac twórczych[7]. Członek Polskiego Towarzystwa Agronomicznego, Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego.

Odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi (1999)[8], Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2003), Srebrnym Medalem Za Długoletnią Służbę (2009). Otrzymała też odznakę „Zasłużony dla Rolnictwa''[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]