Krzysztof Grodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy XVII-wiecznego generała artylerii koronnej. Zobacz też: Krzysztof Grodzicki (cichociemny).

Krzysztof z Grodziska Grodzicki herbu Łada (zm. w 1659) – generał artylerii koronnej, kasztelan kamieniecki, starosta drohobycki.

Brat Pawła Grodzickiego. Po zakończeniu edukacji w Holandii wrócił do Polski i w latach 1626-1629 wziął udział w walkach ze Szwedami. Służył na Pomorzu pod wodzą hetmana wielkiego koronnego Stanisława Koniecpolskiego. Przez pewien czas brał nawet udział w wojnie trzydziestoletniej służąc w słynnej armii Wallensteina. Po zakończeniu przygodnej służby w wojskach cesarskich wrócił do kraju i w 1640 mianowany został komendantem nowo wybudowanej twierdzy Kudak. Wziął udział w słynnej bitwie pod Ochmatowem w 1644. W 1648 wytrzymał kilkumiesięczne oblężenie wojsk kozackich, a poddał Kudak (26 września 1648) dopiero wtedy, gdy skończyła się żywność i amunicja. Na mocy ugody zborowskiej wrócił z niewoli. W 1650 został pułkownikiem artylerii, a w 1652 - generałem artylerii koronnej. Walczył pod Batohem i dostał się do niewoli tatarskiej. W 1655 walczył pod Ochmatowem i jako komendant garnizonu Lwowa, bronił miasta przed oblegającą go armią kozacko-rosyjską. Latem 1656 dowodził artylerią w szturmie na Warszawę. Później walczył ze Szwedami, zajmując się głównie pracami oblężniczymi i kierując artylerią oblężniczą (m.in. Toruń, Elbląg).

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
  • Adam Przyboś: Grodzicki z Grodziska Krzysztof h. Łada (zm. 1659). W: Polski Słownik Biograficzny. T. VIIІ/4, zeszyt 39. Wrocław — Kraków — Warszawa: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1960, s. 616—617.