Krzysztof Jażdżewski
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| profesor nauk przyrodniczych | |
| Specjalność: hydrobiologia, karcynologia, oceanobiologia, zoologia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
Krzysztof Henryk Jażdżewski (ur. 27 listopada 1938 w Warszawie) – polski uczony, profesor nauk przyrodniczych, specjalista w dziedzinie hydrobiologii i biolog morski, szczególnie zajmujący się fauną polarną. Syn profesora archeologii Konrada Jażdżewskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pracę magisterską z ichtiologii napisał w 1960 na Wydziale Zoologii Uniwersytetu Łódzkiego. Drugą pracę magisterską (z biochemii) obronił w 1963. Praktykę wakacyjną odbywał m.in. w filii Morskiego Instytutu Rybackiego w Świnoujściu[2]. Stopień doktora nauk przyrodniczych w zakresie zoologii uzyskał w 1967 (praca o kiełżach rejonu Pucka[2]). W roku 1975 otrzymał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk biologicznych, w dyscyplinie zoologia[3]. Pełni funkcję przewodniczącego Komitetu Zoologii oraz zastępcy przewodniczącego Komitetu Badań Polarnych Polskiej Akademii Nauk. W Komitecie Zoologii PAN był wiceprzewodniczącym w latach 1998–2002, a przewodniczącym w latach 2003–2007[4]. Z kolei w Komitecie Badań Polarnych PAN był wiceprzewodniczącym w latach 1996–2007[4]. Był też polskim delegatem w European Scientific Diving Committee ESF oraz zastępcą delegata narodowego w Scientific Committee on Antarctic Research[4]. Związany z Katedrą Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii Uniwersytetu Łódzkiego[5]. W latach 1990–1996 był Prorektorem UŁ ds. Nauki[4].
W latach 1975/76 uczestniczył (wraz z Krzysztofem Opalińskim i Maciejem Rembiszewskim) w zorganizowanej z pomocą władz wydziału II PAN wyprawie statków „Profesor Siedlecki” i „Tazar”. Wyprawą kierował doc. Daniel Dudkiewicz, kierownikiem naukowym był doc. dr hab. Stanisław Rakusa-Suszczewski. Działaniom naukowym sprzyjały sukcesy połowowe floty rybackiej[6].
W latach 1986–2016 pełnił funkcję redaktora naczelnego kwartalnika naukowego „Polish Polar Research”, a w latach 1980–1989 był redaktorem serii Folia Limnologica w czasopiśmie „Acta Universitatis Lodziensis”[4].
Do jego zainteresowań naukowych należały skorupiaki z rzędu obunogów towarzyszące krylowi. Znalazł prawdopodobnie drugiego na świecie obunoga Eusirus tridentatus. Poważnie wzbogacił kolekcję zoologiczną Uniwersytetu Łódzkiego, m.in. o pingwina białookiego, czaszkę krabojada foczego, ryby antarktyczne, bezkręgowce, strzykwy, wężowidła i skorupiaki zimnych mórz południowych. Wcześniej badał skorupiaki słodkowodne okolic Warszawy i opisał nowy gatunek obunoga, który nazwał Gammarus varsoviensis[2].
W 1993 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. W 2001 roku został odznaczony Medalem im. Profesora Kazimierza Demela[8].
W 2018 na cześć Krzysztofa Jażdżewskiego opisano nowy gatunek słodkowodnego obunoga Gammarus jazdzewskii[9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Prof. zw. dr hab. Krzysztof Henryk Jażdżewski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-12-01].
- 1 2 3 Ryszard Badowski, Biało-czerwona u brzegów Antarktydy, WRiT, Warszawa, 1977, s. 42-43
- ↑ Prof. Krzysztof Jażdżewsk
- 1 2 3 4 5 Odnowienia Doktoratów Naukowych: Prof. Krzysztof Jażdżewski [online], www.uni.lodz.pl [dostęp 2026-09-08] (pol.).
- ↑ Katedra Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ, Zakład Biogeografii i Ekologii Bezkręgowców. [dostęp 2009-10-20].
- ↑ http://www.arctowski.pl/index.php?p=123 (data dostępu 27 marca 2018)
- ↑ Monitor Polski, poz. 70
- ↑ Morski Instytut Rybacki (data dostępu 27 marca 2018)
- ↑ Klaus Rudolph, C. Oliver Coleman, Tomasz Mamos, Michal Grabowski, Description and post-glacial demography of Gammarus jazdzewskii sp. nov. (Crustacea: Amphipoda) from Central Europe, „Systematics and Biodiversity”, 16 (6), Taylor & Francis, 2018, s. 587–603, DOI: 10.1080/14772000.2018.1470118, ISSN 1477-2000 [dostęp 2026-09-08] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 349–350