Kustrzebka brunatna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kustrzebka brunatna
Ilustracja
Starszy owocnik kustrzebki brunatnej
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ workowce
Klasa kustrzebniaki
Rząd kustrzebkowce
Rodzina kustrzebkowate
Rodzaj kustrzebka
Gatunek kustrzebka brunatna
Nazwa systematyczna
Peziza badia Pers.
Observ. mycol. (Lipsiae) 2: 78 (1800)
Dwa owocniki kustrzebki brunatnej
Peziza badia a2 (2).jpg

Kustrzebka brunatna (Peziza badia Pers.) – gatunek grzybów z rodziny kustrzebkowatych (Pezizaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peziza, Pezizaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Niektóre synonimy[2]:

  • Galactinia badia (Pers.) Arnould 1893
  • Helvella cochleata Bolton 1789
  • Peziza badia var. badia Pers
  • Plicaria badia (Pers.) Fuckel
  • Pustularia badia (Pers.) Lambotte 1880
  • Scodellina badia (Pers.) Gray

Morfologia[edytuj]

Owocniki

U młodych okazów kulisty, potem głębokomiskowaty, u starszych okazów rozpostarty i fałdziście powyginany. Średnica 2-8 cm. Wewnętrzna, płodna strona u młodych okazów ma kolor beżowy, potem ochrowobrązowy, na koniec ciemnobrązowy. Strona zewnętrzna jest bladobrązowa. Trzonu z reguły brak, dopiero u starszych okazów występuje w ziemi karłowaty trzon[3].

Miąższ

Jasnobrązowy (jaśniejszy od skórki), krucho-woskowaty, bez wyraźnego zapachu[4].

Wysyp zarodników

Bezbarwny. Zarodniki elipsowate, o powierzchni chropowatej i pokrytej brodawkami. Występuje na nich jedna lub dwie kropelki tłuszczu. Rozmiar: 17-20 × 9-12 μm[5].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Gatunek w Europie Środkowej pospolity, rzadki jest tylko na podłożu wapiennym[4].

Saprotrof. Pojawia się od lata do pierwszych jesiennych przymrozków[4]. Rośnie zazwyczaj gromadnie w lasach iglastych i liściastych, także na leśnych drogach, na gołych gliniastych stokach[3].

Znaczenie[edytuj]

Grzyb jadalny[4][3].

Gatunki podobne[edytuj]

Podobna jest kustrzebka pęcherzykowata (Peziza vesiculosa) występująca na glebach żyznych[6].

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-12-16].
  3. a b c Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  4. a b c d Andreas Gminder: Atlas grzybów jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowe. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
  5. Na grzyby. [dostęp 2011-09-17].
  6. Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.