Mangustka długonosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kuzimanze)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mangustka długonosa
Crossarchus obscurus[1]
F. Cuvier,, 1825
Mangustka długonosa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina mangustowate
Rodzaj mangustka
Gatunek mangustka długonosa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Mangustka długonosa[3], kuzimanze[4] (Crossarchus obscurus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych.

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała - 30-40 cm
  • Długość ogona - 15-25 cm

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w wilgotnych lasach równikowych Afryki, od Sierra Leone do Kamerunu[5].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Mangustka długonosa ma bardzo długą, wąską głowę i pysk z nozdrzami wysuniętymi pod górną wargę. Podobnie jak większość mangustowatych, gatunek ten jest bardzo towarzyski i żyje w grupach rodzinnych liczących nie więcej niż 12 osobników, które żerując porozumiewają się ze sobą świergotliwymi głosami. W skład ich pożywienia wchodzą: dżdżownice, pająki, ślimaki i pająki. Podczas poszukiwania pożywienia ryją w ściółce i ziemi; polują również na kraby, gady, płazy, drobne ssaki i ptaki, których jaja również chętnie zjadają. Jajami i ofiarami chronionymi przez twarde pancerze rzucają o drzewo lub kamień, aby dostać się do ich miękkiego, jadalnego wnętrza. W nocy mangustki śpią w samodzielnie wykopanych przez siebie norach; często wykorzystują do tego też stare termitiery. Na drzewa wspinają się tylko w chwili zagrożenia.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samica rodzi kilka razy do roku 2 do 4 młodych po ciąży trwającej około 70 dni.

Przypisy

  1. Crossarchus obscurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Dunham, A., Goldman, C. & Hoffmann, M. 2008. Crossarchus obscurus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-04]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 143. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. kuzimanze (pol.). encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2013-07-10].
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crossarchus obscurus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-09]