Przejdź do zawartości

Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk
Лейб-гвардии Преображенский полк
Ilustracja
Historia
Państwo

 Imperium Rosyjskie

Sformowanie

1687

Rozformowanie

1918

Tradycje
Święto

6 sierpnia

Organizacja
Dyslokacja

Petersburg

Rodzaj sił zbrojnych

Cesarska Armia Rosyjska

Mundur (1910)
Mikołaj II Romanow w mundurze pułkowym

Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk Jego Wysokości (ros. Лейб-гвардии Преображенский Его Величества полк[1]) – pułk piechoty Imperium Rosyjskiego, sformowany w 1687 za panowania cara Piotra I Wielkiego.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk brał udział w działaniach zbrojnych epoki napoleońskiej, a także okresu I wojny światowej. Wielokrotnie przemianowywany, głównie po zmianach na stanowisku dowódcy pułku, rozformowany w 1918.

Święto pułkowe: 6 sierpnia. Dyslokacja w 1914: Petersburg. Kompleks koszar pułku przy ul. 4 Artyleryjskiej, następnie Kirocznej, powstał w latach 1801-1807[2]. Świątynią pułkową był sobór Przemienienia Pańskiego w Petersburgu[3].

Stacjonował Petersburgu[4].
W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy[5][4]. Doświadczenie zdobyte podczas walk na frontach I wojny światowej skutkowało zmianami organizacyjnymi. Pod koniec 1915 powstały pododdziały „grenadierskie”. Były to czwarte plutony każdej kompanii piechoty złożone z „dzielnych i energicznych mężczyzn” wyposażonych w dziesięć granatów, saperkę i nożyce do cięcia drutu. Inne pododdziały grenadierskie uzbrojone były w rewolwery, karabinki, szable lub krótkie piki. Do zadań grenadierów należało prowadzenie wypadów, szturmów i kontrataków. Podczas szturmów mieli oni współpracować z saperami, wychodząc na tyły przeciwnika i poszerzając wyłomy w zasiekach[6].

Podporządkowanie

[edytuj | edytuj kod]
Lipiec 1914[7]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]