Leon Tadeusz Błaszczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Leon T. Błaszczyk)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Tadeusz Błaszczyk
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1923
Warszawa
Data śmierci 27 grudnia 2016
Zawód, zajęcie nauczyciel akademicki

Leon Tadeusz Błaszczyk (ur. 30 marca 1923 w Warszawie, zm. 27 grudnia 2016[1][2]) – polski filolog klasyczny, muzykolog oraz historyk sztuki i kultury.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do I Gimnazjum Miejskiego im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie, następnie do Gimnazjum im. Stefana Żeromskiego w Warszawie, które ukończył w 1940 roku[2]. W latach 1935-1939 matematyki uczył go Alfred Tarski, którego wspominał jako znakomitego pedagoga[3]. Studiował filologię klasyczną na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, a następnie od 1945 na Uniwersytecie Poznańskim. Absolwent filologii klasycznej Uniwersytetu Łódzkiego (1946). Tam też studiował muzykologię pod kierunkiem Alicji Simon. Od 1945 asystent w Katedrze Filologii Klasycznej UŁ. w latach 1947-1953 pracował w Bibliotece UŁ. Doktorat z zakresu Filologii Klasycznej obronił na Uniwersytecie Warszawskim w 1950 roku. Od 1953 pracownik Instytutu Historii UŁ, zastępca profesora - 1953, docent - 1956. Od 1965 kierownik Katedry Historii Kultury na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego. W okresie 1964–1966 dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1967-1968 dyrektor Instytutu Historii Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1967-1968 wykładał historię polskiej kultury muzycznej XIX wieku w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Usunięty ze stanowisk oraz z PZPR w wyniku wydarzeń marcowych. Od 1968 do 1990 roku przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Wykładowca Wydziału Języków i Literatur Słowiańskich New York University. Współpracownik "The Polish Review" i Polish Institute of Arts and Sciences of America w Nowym Jorku. W 1989 powrócił do Polski. Profesor od 1990 roku, wykładał na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Wyższej Szkole Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku[2].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Rzym starożytny, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1961 (wyd. 2 - 1964).
  • Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX wieku, Kraków: Polskie Wydaw. Muzyczne 1964.
  • Ze studiów nad senatem rzymskim w okresie schyłku republiki, Łódź - Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1965.
  • Filologia klasyczna na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1816-1915, cz. 1: 1816-1861, Warszawa: Wydawnictwa UW 1995.
  • Henryk Sienkiewicz w muzyce, Warszawa: "Typografika" 2000.
  • Filologia klasyczna na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1816-1915, cz. 2: 1862-1915, Warszawa: Wydawnictwa UW 2003.
  • Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku. Słownik biograficzny, Warszawa: Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce 2014.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leon Tadeusz Błaszczyk, Warszawa, 07.01.2017 - nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  2. a b c Michał Kozłowski, Leon Tadeusz Błaszczyk (30 III 1923- 27 XII 2016), "Nowy Filomata" 2017, R. XXI, nr 2, s. 277-279.
  3. Jacek Juliusz Jadacki, Alfred Tarski w Warszawie [w:] Alfred Tarski: dedukcja i semantyka, red. J. J. Jadacki, Warszawa 2003, s. 117.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]