Leopold Brodziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leopold Orwicz-Brodziński
Ilustracja
Imię i nazwisko Leopold Trzebuchowski
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1894
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1942
KL Auschwitz

Leopold Brodziński (również Leopold Orwicz-Brodziński) (właściwie Leopold Trzebuchowski) (ur. 12 listopada 1894 w Warszawie, zm. 1942 w KL Auschwitz) – polski autor tekstów, aktor i dziennikarz.

Studiował w Szkole Aplikacyjnej w Warszawie, po jej ukończeniu debiutował na deskach Teatru Letniego w warszawskim Ogrodzie Saskim. Podczas sezonu 1915/1916 grał równolegle w Teatrze Artystycznym i Teatrze Polskie Miniatury, a także nadal w Teatrze Letnim. Od 13 listopada 1915 do 8 maja 1916 był kierownikiem artystycznym zespołu Towarzystwa Dramatycznego, następnie założył grupę aktorską "Niezależni". Po dwóch latach powrócił do gry na scenach teatrów Miraż i Qui Pro Quo, jednak wkrótce przystąpił do objazdowego Teatru Żołnierskiego. W międzyczasie redagował i wydawał Przegląd Teatralny, ale wydawnictwo to nie przyjęło się i wkrótce Leopold Brodziński zaprzestał jego publikacji. Od października 1919 przez kwartał był dyrektorem Teatru Dramatycznego w Warszawie, od tego czasu sporadycznie pojawiał się w stałej obsadzie scen warszawskich. Od 1924 przez rok redagował Przegląd Teatralny i Filmowy. W 1929 podczas pobytu w Paryżu przystąpił na jeden sezon do zespołu polskich aktorów kierowanych przez Karola Bendę. W 1930 powrócił do kraju, dwa lata później na krótki okres objął stanowisko dyrektora Teatru Nowości. 3 września 1932 został dyrektorem Teatru 8:30. Podczas sezonu 1938/1939 pracował w charakterze referenta prasowego Teatru Kameralnego w Warszawie, gdzie angażował się do ról epizodycznych.

Leopold Brodziński poza pracą aktorską i dziennikarską zajmował się również tłumaczeniem sztuk teatralnych i librett operetkowych. Był również autorem sztuk teatralnych m.in. Ironia losu (1913) i Miłość i zazdrość (1926). Ponadto był również sekretarzem Poli Negri. Pracował z Julianem Krzewińskim.

Aresztowanego na początku 1942 Leopolda Brodzińskiego Niemcy uwięzili w KL Auschwitz, gdzie został zamordowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965 (pod redakcją Zbigniewa Raszewskiego), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973, s. 67

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]