Liczba falowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Liczba falowa (kątowa liczba falowa) – w fizyce parametr opisujący fale harmoniczne, określający oscylację fali w przestrzeni, zdefiniowany wzorem[1]:

gdzie:

– liczba falowa, w układzie SI jednostką jest m-1;
długość fali, w metrach.

Użycie liczby falowej w miejsce długości fali upraszcza zapis rozwiązań równania falowego. Przykładowo zapis fali harmonicznej:

Uogólnieniem liczby falowej dla równania opisującego falę na płaszczyźnie lub w przestrzeni jest wektor falowy.

W spektroskopii[edytuj]

W spektroskopii liczbą falową nazywa się często odwrotność długości fali:

i mierzy się ją zwykle w centymetrach odwrotnych.

Wówczas, dla odróżnienia, liczbę falową używaną w równaniu fali nazywa się kątową liczbą falową.

Przedstawienie widma absorpcji lub widma emisji w jednostkach liczb falowych jest wygodniejsze, ponieważ skala ta jest proporcjonalna do energii i z widm można bezpośrednio odczytać informację o rozkładzie (odległościach w jednostkach energii) stanów elektronowych.

Przypisy

  1. Frank Crawford: Fale. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 73.