Lidija Rusłanowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lidija Andriejewna Rusłanowa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 października 1900
gubernia saratowska
Pochodzenie Cesarstwo Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 21 września 1973
Moskwa
Typ głosu sopran dramatyczny
Gatunki muzyka ludowa
Zawód śpiewaczka

Lidija Andriejewna Rusłanowa (ros. Лидия Андреевна Русланова, ur. 27 października 1900 w guberni saratowskiej, zm. 21 września 1973 w Moskwie) – popularna wykonawczyni rosyjskich pieśni ludowych i sowieckich.

Urodziła się w ubogiej rodzinie chłopskiej na wsi niedaleko Saratowa. Została ochrzczona jako Praskowia (Parascewa) Lejkina. Po śmierci matki w wieku pięciu lat trafiła do sierocińca na następne jedenaście lat[1]. Śpiewać zaczęła w wczesnym dzieciństwie i została solistką w cerkiewnym chórze. Po opuszczeniu sierocińca i rozpoczęciu pracy w fabryce mebli została przyjęta do niedawno otwartego saratowskiego konserwatorium, jednak nauka tam nie przypadła jej do gustu. Już na początku lat 20. była zawodową artystką sceniczną w Rostowie nad Donem, następnie przeniosła się do Moskwy, gdzie zdobyła powszechne uznanie rosyjskiej publiczności[2].

Jej kariera umocniła się w trakcie wojny ojczyźnianej kiedy śpiewała radzieckim żołnierzom, także w jasnych i pstrokatych kostiumach ludowych[3]. Z radzieckim wojskiem trafiła do Berlina.

W trakcie wojny poznała swojego kolejnego męża, wdowca Władimira Kriukowa, generała służącego pod marszałkiem Żukowem. W nocy z 24 na 25 września 1948 roku została zatrzymana w kolejnej fali terroru stalinowskiego i oskarżona o działalność antysowiecką oraz szerzenie dekadencji w związku z ujawnionym jej majątkiem, w tym zebranymi 208 diamentami. Jej piosenki znikły z radia, a płyty zostały usunięte ze sklepów i wszystkie miały być zniszczone.

Od lata 1950 roku była osadzona w więzieniu. Została zwolniona 4 sierpnia 1953 roku, po śmierci Stalina. Była wychudzona, siwa i miała trudności z chodzeniem, jednakże wróciła do występów[4][2].

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Znaczek poczty rosyjskiej z 1999 r., dwurublowy, z wizerunkiem Rusłanowej

Jej repertuar był bardzo różnorodny: śpiewała zarówno romanse, charaketrystyczne dla muzyki ludowej (wczesne lata kariery) jak i współczesne standardy wykonywane przez innych estradników oraz piosenki z fabryk, żołnierskie i więzienne. Wykonywała piosenki sowieckich kompozytorów, m.in. rozsławiła piosenkę żołnierską Katiusza Błatnera[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Folk Songs of Lidiia Ruslanova, [w:] David MacFadyen, Songs for fat people : affect, emotion, and celebrity in the Russian popular song, 1900-1955, Montreal: McGill-Queen's University Press, 2002, s. 201, ISBN 978-0-7735-7062-7, OCLC 76898692 [dostęp 2020-04-06].
  2. a b Lidia Ruslanova singer :: people :: Russia-InfoCentre, www.russia-ic.com [dostęp 2020-04-05] (ang.).
  3. a b The Folk Songs of Lidiia Ruslanova, [w:] David MacFadyen, Songs for fat people : affect, emotion, and celebrity in the Russian popular song, 1900-1955, Montreal: McGill-Queen's University Press, 2002, s. 204, ISBN 978-0-7735-7062-7, OCLC 76898692 [dostęp 2020-04-06].
  4. The Folk Songs of Lidiia Ruslanova, [w:] David MacFadyen, Songs for fat people : affect, emotion, and celebrity in the Russian popular song, 1900-1955, Montreal: McGill-Queen's University Press, 2002, s. 207-208, ISBN 978-0-7735-7062-7, OCLC 76898692 [dostęp 2020-04-06].