Lidové noviny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lidové noviny
Logo lidove noviny.jpg
Logo "Lidové noviny"
Częstotliwość Dziennik
Państwo  Czechy
Wydawca Rheinische Post
Pierwsze wydanie 16 grudnia 1893
Strona internetowa

Lidové novinyczeski dziennik, jedna z trzech głównych gazet codziennych w tym kraju (obok Mladej fronty Dnes i Hospodářskich novin).

Dziennik został założony w 1893 w Brnie. W 1952 został zlikwidowany przez komunistyczną władzę. Ponownie zaczął wychodzić w podziemiu w 1987, a od 1989 legalnie.

Publikowali w nim tak znani pisarze i dziennikarze jak Karel Čapek, Josef Čapek, Eduard Bass, Karel Poláček, Rudolf Těsnohlídek, Jiří Mahen, Jan Drda, Václav Řezáč, Ferdinand Peroutka, a także prezydenci Tomáš Garrigue Masaryk i Edvard Beneš.

Należy do niemieckiego wydawcy Rheinische Post, który jest również właścicielem Mladej fronty Dnes.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy numer ukazał się w sobotę 16 grudnia 1893 roku i miał 14 stron. Na pierwszej stronie widniała informacja o 100 000 egzemplarzach nakładu, cenach prenumeraty i wiadomość,że jest to gazeta codzienna, organ partii ludowej, najbardziej rozpowszechniona gazeta na Morawach i najtańsza w Czechach. W związku z szybko rosnącą popularnością i zainteresowaniem reklamodawców, od 18 grudnia 1905 roku redakcja przygotowywała również wydanie wieczorne. W 1909 roku Lidové noviny stały się główną ogólnokrajową gazetą codzienną. W 1919, już po powstaniu niepodległej Czechosłowacji, gazeta otworzyła oddział w Pradze[1].

Podczas niemieckiej okupacji w latach 1938-1945 gazeta ukazywała w ograniczonym nakładzie i podlegała cenzurze. W czerwcu 1945 roku prezydent Edward Beneš ogłosił, że gazety które współpracowały z okupantem nie mogą się ukazywać. Dotyczyło to również Lidovych novin. 23 maja 1945 roku ukazał się więc pierwszy numer gazety Svobodne noviny, czyli dotychczasowe Lidove noviny pod zmienionym tytułem. 9 maja 1948 roku gazecie pozwolono powrócić do swojej dawnej nazwy. Ukazywała się do 8 lutego 1952 roku po czym została zamknięta przez władze komunistyczne[1].

11 września 1987 roku z numerem 0 Lidove noviny zaczęły ukazywać się ponownie, jako miesięcznik w drugim obiegu. Pierwszy numer liczył 24 strony formatu A4 i 300 sztuk nakładu. Od grudnia 1989 gazeta ukazuje się oficjalnie. Od stycznia 1990 roku - dwa razy w tygodniu, a od 2 kwietnia 1990 - codziennie[1].

W 1993 roku 51% udziałów w gazecie kupił szwajcarski koncern wydawniczy Ringier, od 1998 roku tytuł jest w całości własnością Rheinisch-Bergischer Druckerei und Verlagsgesellschaft GmbH.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Małgorzata Dwornik, Lidove noviny. Historia gazety, która urodziła się dwa razy, „Reporterzy.info”, 26 lutego 2018.