Luciano Storero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luciano Storero
Data i miejsce urodzenia 26 września 1926
Pinasca
Data śmierci 1 października 2000
pronuncjusz apostolski w Grecji
Okres sprawowania 1990 – 1995
nuncjusz apostolski w Irlandii
Okres sprawowania 1995 – 2000
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 czerwca 1949
Nominacja biskupia 22 listopada 1969
Sakra biskupia 1 lutego 1970
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 lutego 1970
Konsekrator kard. Jean-Marie Villot
Współkonsekratorzy Sergio Pignedoli,
Santo Bartolomeo Quadri

Luciano Storero (ur. 26 września 1926 w Pinasce, zm. 1 października 2000) – włoski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup, dyplomata papieski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

29 czerwca 1949 otrzymał święcenia prezbiteriatu.

22 listopada 1969 papież Paweł VI mianował go delegatem apostolskim na Cejlonie oraz arcybiskupem tytularnym tigimmaskim. 1 lutego 1970 przyjął sakrę biskupią z rąk sekretarza stanu kard. Jeana-Marii Villota. Współkonsekratorami byli sekretarz Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary abp Sergio Pignedoli oraz biskup pomocniczy Pinerolo Santo Bartolomeo Quadri.

24 grudnia 1970 został przeniesiony na urząd nuncjusza apostolskiego na Dominikanie oraz delegata apostolskiego na Portoryko. 30 czerwca 1973 został pronuncjuszem apostolskim w Kamerunie z dodatkową akredytacją w Gabonie oraz delegatem apostolskim w Gwinei Równikowej (gdzie trwały wówczas prześladowania Kościoła prowadzone przez reżim prezydenta Francisco Macíasa).

Jego kolejnymi placówka dyplomatycznymi były Indie (od 14 lipca 1976), Wenezuela (od 2 lutego 1981) i Grecja (od 28 czerwca 1990).

15 listopada 1995 został nuncjuszem apostolskim w Irlandii. Na tym stanowisku pozostał do śmierci 1 października 2000.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]