Ludgarda meklemburska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludgarda
księżna wielkopolska
Okres od 1273
do 1283
Jako żona Przemysł II
Następczyni Ryksa szwedzka
Dane biograficzne
Dynastia meklemburska
Data urodzenia 1260 lub 1261
Data śmierci 11/13 grudnia 1283
Miejsce spoczynku Katedra w Gnieźnie
Ojciec Henryk I Pielgrzym
Matka Anastazja Barnimówna
Mąż Przemysł II

Ludgarda meklemburska (ur. 1260 lub 1261, zm. między 11 a 13 grudnia 1283) – córka Henryka I Pielgrzyma i Anastazji Barnimówny, żona Przemysła II.

Ślub Ludgardy z księciem Przemysłem odbył się w 1273 w Szczecinie. Ich pożycie nie układało się szczęśliwie. Najprawdopodobniej było to spowodowane niepłodnością Ludgardy.

Zmarła 10 lat po ślubie. 15 grudnia 1283 została pochowana w katedrze gnieźnieńskiej.

Według Jana Długosza została uduszona przez lub na żądanie swojego męża. Postać księżnej stała się kanwą wielu wierszy, poematów, pieśni, tragedii, m.in. Adama Naruszewicza, Franciszka Karpińskiego, przedstawienia plenerowego Jacka Kowalskiego czy niezachowanej średniowiecznej Pieśni o Ludgardzie.

Jacek Kowalski napisał również artykuł o wzmiankach na temat zamku Przemysła i Ludgardy w literaturze średniowiecznej, zawierający jego tłumaczenie średniowiecznej, rymowanej opowieści o Ludgardzie z języka niemieckiego na polski[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jasiński K., Genealogia Piastów wielkopolskich. Potomstwo Władysława Odonica, [w:] Nasi Piastowie („Kronika Miasta Poznania”, nr 2/95), Poznań 1995, s. 54–55.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Kowalski. „Veste kemmenâde” Przemysła i Ludgardy. „Kronika Miasta Poznania”. 4, s. 45-64, 2004.