Ludwik Armand II Burbon-Conti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludwik Armand II Burbon-Conti, fr. Louis Armand II de Bourbon (ur. 10 listopada 1696, w Wersalu - zm. 4 maja 1727, w Paryżu) – książę Conti od 1709 do swojej śmierci.

Urodził się jako starszy syn Franciszka Ludwika Burbona, księcia Conti, i Marii Teresy Burbon. Ochrzczony został 30 czerwca 1704 w kaplicy pałacu królewskiego w Wersalu, a jego rodzicami chrzestnymi byli: Ludwik XIV, król Francji i Maria z Modeny, królowa Anglii.

Żona Ludwika Armanda II - Ludwika Elżbieta Burbon, portret pędzla Pierre'a Goberta

Był brzydki i miał tiki, często zachowywał się z nieprzewidziany sposób. Przez Ludwika XIV, a następnie przez regenta Filipa Orleańskiego, był traktowany z wyrozumiałością. W czasie wojny o hiszpańską sukcesję służył w wojsku pod dowództwem marszałka Claude'a Villarsa, ale okazało się, że nie odziedziczył po swoim ojcu talentu wojskowego. W 1712 został jednak mianowany władcą Oranii, którą Ludwik XIV uznał za francuskie lenno. Ludwik Armand był wielkim zwolennikiem planów finansowych Johna Lawa, dzięki którym zarobił dużo pieniędzy.

W 1713 poślubił Ludwikę Elżbietę Burbon-Condé (1693-1775), córkę Ludwika III Burbona, księcia de Condé, i wnuczkę samego Ludwika XIV. Para miała razem 5 dzieci: