Ludwik Chałubiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik Chałubiński
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1860
Warszawa
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1933
Zakopane
Miejsce spoczynku Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku, Zakopane
Zawód taternik, chemik
Rodzice Tytus Chałubiński, Anna (Leszczyńska) Chałubińska
Małżeństwo Antonina (Kamińska) Chałubińska
Dzieci Stefan Chałubiński,
Aniela Chałubińska,
Lesław Chałubiński,
Tytus Chałubiński

Ludwik Chałubiński (ur. 2 sierpnia 1860 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1933 w Zakopanem) – polski taternik, inżynier-chemik.

Syn Tytusa i Anny z Leszczyńskich. Był założycielem korporacji Arkonia. Był jednym z najlepszych taterników swoich czasów. Zaczął wędrować po Tatrach w wieku 14 lat, początkowo razem z ojcem. 28 czerwca 1877 r. wraz z Wojciechem Rojem i Maciejem Sieczką dokonał pierwszego wejścia na Mięguszowiecki Szczyt. Do ważniejszych dokonań należą także pierwsze znane wejście na Młynarza (ok. 1885), drugie wejście na Baranie Rogi (1884) i trzecie wejście na Durny Szczyt (1881). Wspinał się również w Alpach, gdzie wszedł między innymi na Großglockner i Aletschhorn (wraz z Karolem Potkańskim). Został członkiem honorowym sekcji turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego.

Według różnych źródeł zmarł 17 lub 21[1] kwietnia 1933 w Zakopanem. Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. Jego córka Aniela Chałubińska była znanym polskim geografem i geologiem, a syn Stefan – nauczycielem, taternikiem, przewodnikiem tatrzańskim I klasy, instruktorem narciarstwa, ratownikiem TOPR, członkiem honorowym Koła Przewodników Tatrzańskich w Zakopanem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwik Chałubiński. Nekrolog. „Kurier Warszawski”, s. 15, Nr 118 z 30 kwietnia 1933. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]