Ludwik Masłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Masłowski herbu Samson (ur. 27 maja 1847 w Horodyszczach pod Baranowiczami, zm. 11 września 1928 w Bydgoszczy) – publicysta, tłumacz, jeden z pierwszych polskich socjologów, pisarz polityczny.

Ludwik Masłowski był synem Onufrego Masłowskiego, sekretarza gubernialnego szlachty i Eufemii z Iwickich h. Paprzyca, siostry Ignacego Iwickiego i Tekli Iwickiej. Przed powstaniem styczniowym, w którym brał udział, studiował medycynę i nauki przyrodnicze w Paryżu. Zbliżony do Ludwika Mierosławskiego zabiegał o pozyskanie polskiej młodzieży studiującej w Europie zachodniej dla sprawy polskiej. Masłowski wszedł do władz Stowarzyszenia Uczniów (w Paryżu) i kolegium redakcyjnego pisma Przyszłość (1866), organu tego związku. Z Paryża wrócił do Polski, podejmując działalność we Lwowie. Był pierwszym redaktorem Kuriera Lwowskiego. W 1921 r. przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie podjął pracę w Dzienniku Bydgoskim. Senior Syndykatu Dziennikarzy Pomorskich.

Masłowski był początkowo wielkim zwolennikiem darwinizmu – za zgodą Karola Darwina przetłumaczył po raz pierwszy na język polski O pochodzeniu człowieka (1874, Kraków) oraz Dobór płciowy, (Lwów, 1876). Później został krytykiem teorii Darwina. Był m.in. autorem Listów do przyjaciela .

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Wincławski, Słownik biograficzny socjologii polskiej, PWN 2001
  • Maciej Janowski, Polska myśl liberalna do 1918 roku, Kraków 1998
  • Jerzy Mazurek, Wspomnienia z lat 1914-1915 , 2006