Ludwik Tyszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Tyszko
dziekan
Data urodzenia 30 listopada lub 12 grudnia 1874
Data i miejsce śmierci 9 lutego 1937
Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)

Ludwik Tyszko (ur. 30 listopada lub 12 grudnia 1874, zm. 9 lutego 1937) – polski duchowny rzymskokatolicki, dziekan Wojska Polskiego.

Grób ks. Ludwika Tyszki

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30 listopada[1] lub 12 grudnia[2] 1874. Otrzymał święcenia kapłańskie około 1898 roku i został duchownym rzymskokatolickim. Po zakończeniu I wojny światowej wstąpił do służby duszpasterskiej Wojska Polskiego. Jako kapelan brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej[3]. Pełnił funkcję dziekana Wojska Litwy Środkowej gen. Lucjana Żeligowskiego. Został awansowany do stopnia proboszcza (podpułkownik) ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[4] (na liście starszeństwa z 1924, 1928 był zweryfikowany z lokatą 1)[5]. W 1923 posługiwał w szefostwie duszpasterstwa wyznania rzymskokatolickiego Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie, którym kierował ks. dziekan Jan Idec[6][7]. W 1928 był przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza[8]. Został awansowany do stopnia dziekana (pułkownika). Był dziekanem w Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi, starszym kapelanem Szpital Ujazdowskiego w Warszawie, kapelanem Szpitala Wolskiego.

Posługiwał w Kościele św. Wawrzyńca w Warszawie.

Zmarł 9 lutego 1937 w wieku 64 lat i w 38 roku kapłaństwa. Został pochowany na Cmentarzu Wolskim w Warszawie 12 lutego 1937.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1928.
  2. Wiktor Cygan: Wykaz kapelanów, służących czynnie lub w rezerwie w WP w okresie pokojowym w latach 1923-1939 (P-T). ordynariat.wp.mil.pl, 2011-03-01. [dostęp 2015-11-16].
  3. Zbigniew Kępa: Spis księży kapelanów z okresu wojny polsko-rosyjskiej 1920 r. cz. I (S-Z). ordynariat.wp.mil.pl, 2011-07-28. [dostęp 2015-11-16].
  4. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 1425.
  5. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 1296.
  6. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 82.
  7. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 45.
  8. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 893.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]