Luigi Pareyson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luigi Pareysón
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1918
Włochy Piasco
Data śmierci 18 września 1991

Luigi Pareysón (ur. 4 lutego 1918 w Piasco, zm. 18 września 1991) - włoski filozof, przedstawiciel nurtu filozoficznego - hermeneutyki.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Luigi Pareyson urodził się 4 lutego 1918 w Piasco, miejscowości w północno-zachodnich Włoszech. W 1939 r. uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Turyńskim, a tytuł jego pracy doktorskiej brzmiał "Karl Jaspers i filozofia egzystencjalizmu. Pozostał na uniwersytecie, aby wykładać estetykę. Jego uczniami byli m.in. Mario Perniola, Gianni Vattimo i Umberto Eco.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • La filosofia dell'esistenza e Karl Jaspers, 1940
  • Studi sull'esistenzialismo, 1943
  • Esistenza e persona, 1950
  • L'estetica dell'idealismo tedesco, 1950
  • Fichte, 1950
  • Estetica. Teoria della formatività, 1954
  • Teoria dell'arte, 1965
  • I problemi dell'estetica, 1966
  • Conversazioni di estetica, 1966
  • Il pensiero etico di Dostoevskij, 1967
  • Verità e interpretazione, 1971
  • L'esperienza artistica, 1974
  • Federico Guglielmo Schelling, [w:] Grande antologia filosofica, vol. XVIII, 1971, s. 1-340
  • Dostoevskij: filosofia, romanzo ed esperienza religiosa, 1976
  • La filosofia e il problema del male, "Annuario filosofico" nr 2 (1986), s. 7-69
  • Filosofia dell'interpretazione, 1988
  • Filosofia della libertà, 1989
  • Ontologia della libertà. Il male e la sofferenza, 1995 (pośmiertnie)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]