MKS Lublin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
MKS Funfloor Perła Lublin
Maskotka

kozioł Kozigrodek

Barwy

biało-zielone

Debiut w najwyższej lidze

25 września 1993 (vs Zgoda Ruda Śląska – 24:19)

Liga

Superliga

Państwo

 Polska

Adres

ul. Kazimierza Wielkiego 8
20-611 Lublin

Hala sportowa

Hala „Globus” (4221 miejsc siedzących)

Prezes

Bogusław Trojan[1]

Trener

Monika Marzec

Asystent trenera

Piotr Dropek[2]

Strona internetowa

MKS FunFloor Perła Lublin – polski żeński klub piłki ręcznej z Lublina. Dwudziestodwukrotny mistrz Polski i jedenastokrotny zdobywca Pucharu Polski. Zwycięzca Pucharu EHF w sezonie 2000/2001, zwycięzca Challenge Cup w sezonie 2017/2018 i ćwierćfinalista Ligi Mistrzyń w sezonach 1999/2000 i 2001/2002. Występuje w Superlidze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki ligowe

W 1992 sponsorem głównym Międzyszkolnego Klubu Sportowego Lublin została należącą do Tadeusza Strzęciwilka firma budowlana Montex. W sezonie 1992/1993 lubelski zespół prowadzony przez trenerów Henryka Grundszoka i Waldemara Czubalę wywalczył awans do najwyższej klasy rozgrywkowej[3]. Zadebiutował w niej 25 września 1993 w wyjazdowym meczu ze Zgodą Rudą Śląską (24:19). Debiutancki sezon 1993/1994 w ekstraklasie lubelska drużyna zakończyła na 4. miejscu w tabeli. W sezonie 1994/1995 Montex Lublin zdobył pierwsze mistrzostwo Polski, które obronił w kolejnych ośmiu sezonach[4]. Trenerem zespołu był w tym okresie Andrzej Drużkowski, który odszedł z drużyny na pięć kolejek przed końcem sezonu 2002/2003 (zespół zajmował wówczas 1. miejsce w tabeli z przewagą siedmiu punktów nad drugą w tabeli Piotrcovią Piotrków Trybunalski)[5].

W 2002 klub borykał się z kłopotami organizacyjnymi i finansowymi, a zawodniczki nie otrzymywały pensji. Pod koniec 2002 strategicznym sponsorem drużyny została firma POL-SKONE[6]. W 2003 zespół szczypiornistek MKS-u Lublin został przekazany do Bystrzycy Lublin. W sezonie 2003/2004 Bystrzyca Lublin zajęła w ekstraklasie 2. miejsce, ustępując w tabeli AZS-owi AWFiS Gdańsk (pięć punktów straty). W 2004 drużynę przejęło nowo powstałe Stowarzyszenie Piłki Ręcznej Lublin[7]. W sezonie 2004/2005 lubelski klub powrócił na ligowy szczyt, wywalczając dziesiąte mistrzostwo Polski po pokonaniu w finale AZS-u AWFiS Gdańsk[8] (33:32; 34:32; 31:30 – maj 2005). W krajowych rozgrywkach lubelska drużyna dominowała do 2010. W kolejnych dwóch sezonach zajęła 2. i 3. miejsce[4]. W sezonie 2010/2011 przegrała w finale z Zagłębiem Lubin, natomiast w sezonie 2011/2012 pokonała w meczu o brązowy medal AZS Politechnikę Koszalińską. Do 2013 klub nosił nazwę SPR Lublin.

W 2013 klub powrócił do historycznej nazwy MKS Lublin[9], a jego sponsorem została firma Selgros. W latach 2013–2016 MKS zdobył cztery kolejne mistrzostwa Polski. W sezonach 2012/2013 i 2013/2014 pokonał w finale Zagłębie Lubin, w sezonie 2014/2015 zwyciężył GTPR Gdynię, natomiast w sezonie 2015/2016 wygrał z Pogonią Szczecin (w rywalizacji finałowej – 7 i 8 oraz 14 i 15 maja 2016 – było 3:1 dla MKS-u; sezon zasadniczy lubelski klub zakończył na 2. miejscu w tabeli ze startą jednego punktu do Pogoni). W sezonie 2016/2017, w którym zmieniono system rozgrywek, likwidując fazę play-off, MKS Lublin po raz pierwszy od 23 lat nie zdobył medalu mistrzostw Polski – zajął w Superlidze 4. miejsce (21 zwycięstw, dwa remisy i dziewięć porażek). We wrześniu 2017 sponsorem tytularnym klubu została Perła[10]. W sezonie 2017/18 Perła zdobyła mistrzostwo z przewagą 10 punktów nad Zagłębiem Lubin. W kolejnym sezonie lublinianki obroniły tytuł. W kampanii 2019/20, skróconej z powodu pandemii COVID-19, Perła zdobyła pierwsze mistrzostwo w historii zawodowej superligi. Od nowego sezonu 2021 klub zdobył kolejnego sponsora tytularnego jakim jest firma FunFloor. Pełna nazwa zespołu od nowego sezonu to MKS Funfloor Perła Lublin.

Europejskie puchary

W europejskich pucharach klub z Lublina zadebiutował w sezonie 1994/1995, w którym dotarł do 1/4 finału Pucharu Miast, w której został pokonany przez duński Ikast FS (17:19; 21:19)[11]

W Lidze Mistrzyń klub grał przez 13 sezonów (1995–2004, 2013–2016 i 2019/20), dwukrotnie docierając w niej do 1/4 finału. W sezonie 1999/2000 MKS wygrał grupę D (odniósł pięć zwycięstw i poniósł jedną porażkę) i w ćwierćfinale spotkał się z Wołgogradem AKVA – w meczu wyjazdowym przegrał 21:28, natomiast w rozegranym 26 marca 2000 w Lublinie spotkaniu rewanżowym zremisował 28:28 (wynik ten dał awans do półfinału drużynie rosyjskiej). W sezonie 2001/2002 MKS Lublin zajął 2. pozycję w grupie D (trzy mecze wygrał i trzy przegrał; jego grupowymi rywalami były macedoński Kometal Skopje, słoweński RK Krim i rosyjski Wołgograd AKVA) i ponownie awansował do 1/4 finału LM. W niej zmierzył się z HERZ-FTC Budapeszt – w pierwszym meczu rozegranym w Lublinie 17 marca 2002 szczypiornistki z Lublina odniosły jednobramkowe zwycięstwo (32:31), jednak w rewanżu przegrały dwoma golami (23:25), co dało awans do półfinału zespołowi węgierskiemu. Uczestnicząc w sezonach 2013/2014, 2014/2015 i 2015/2016 w Lidze Mistrzyń, MKS wygrał jeden mecz, jeden zremisował i 16 przegrał, każdorazowo zajmując ostatnie miejsce w grupie. Jedyne zwycięstwo w tym okresie w LM szczypiornistki z Lublina odniosły 2 listopada 2014, pokonując we własnej hali francuski Metz Handball (35:31). Domowe mecze MKS-u w Lidze Mistrzyń oglądało w sezonach 2013/2014, 2014/2015 i 2015/2016 przeciętnie 2,2 tys. kibiców[11]. W kampanii 2019/2020 lublinianki zakończyły udział na fazie grupowej, nie zdobywając punktu.

W sezonie 2000/2001 MKS Lublin odniósł największy sukces w swojej historii – zdobył Puchar EHF. Zmagania w tych rozgrywkach rozpoczął od trzeciej rundy, następnie przeszedł rundę czwartą i 1/4 finału, w półfinale pokonał Zagłębie Lubin (31:16; 34:24), natomiast w rozegranym 6 i 12 maja 2001 dwumeczu finałowym wygrał z chorwacką Podravką Koprivnica (28:21; 24:24). W Pucharze EHF klub z Lublina dwukrotnie dotarł też do ćwierćfinału – w sezonie 2007/2008 odpadł z niego w tej rundzie po porażce z Dinamem Wołgograd (20:30; 32:29), natomiast w sezonie 2009/2010 przegrał w 1/4 finału z duńskim Randers HK (24:34; 26:24)[11].

W sezonach 2012/2013, 2014/2015 i 2015/2016 klub występował w Pucharze Zdobywców Pucharów. W sezonie 2017/2018 zwyciężył w Challenge Cup[11].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Krajowe
  • Mistrzostwa Polski:
    • 1. miejsce: 1994/1995, 1995/1996, 1996/1997, 1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2012/2013, 2013/2014, 2014/2015, 2015/2016, 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020
    • 2. miejsce: 2003/2004, 2010/2011, 2021/2022
    • 3. miejsce: 2011/2012[4] 2020/2021
  • Puchar Polski:
    • Zwycięstwo: 1995/1996, 1996/1997, 1997/1998, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002, 2005/2006, 2006/2007, 2009/2010, 2011/2012[4], 2017/2018
  • Superpuchar Polski:
    • Zwycięstwo: 2009[12]
Międzynarodowe
  • Puchar EHF:
    • Zwycięstwo: 2000/2001
    • 1/4 finału: 2007/2008, 2009/2010[11]
  • Challenge Cup
    • Zwycięstwo: 2017/2018
  • Puchar Zdobywców Pucharów:
    • 1/4 finału: 2014/2015[11]
  • Puchar Miast:
    • 1/4 finału: 1994/1995[11]

Kadra w sezonie 2021/22[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[13].