Magneton Bohra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Magneton Bohra (oznaczany μB) – stała fizyczna o wymiarze momentu magnetycznego. Jest to wartość momentu magnetycznego elektronu znajdującego się na orbicie Bohra.

gdzie:

jest ładunkiem elementarnym,
(h kreślone) jest stałą Plancka, podzieloną przez 2π,
jest spoczynkową masą elektronu.

W układzie SI jego wartość wynosi[1]:

1 μB = 9,274009994(57)×10−24 J·T -1

Odpowiada to 9,274009994(57)×10−21 erg·Oe−1 w układzie CGS.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. CODATA Value 2014: Bohr magneton. [dostęp 2015-07-26].