Magneton Bohra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Magneton Bohra (symbol μB) – stała fizyczna o wymiarze momentu magnetycznego. Jest to wartość momentu magnetycznego elektronu znajdującego się na orbicie Bohra.

gdzie:

ładunek elementarny,
stała Plancka podzielona przez 2π,
masa spoczynkowa elektronu.

Analogiczna jednostka, w definicji której zamiast masy elektronu występuje masa protonu to magneton jądrowy μN:

1 μB ≈ 1836 μN

W układzie SI wartość magnetonu Bohra wynosi[1]:

1 μB = 9,274 009 994(57)×10−24 J·T -1

Odpowiada to 9,274 009 994(57)×10−21 erg·Gs−1 =9,274 009 994(57)×10−21 emu[a] w układzie CGS.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1 emu = erg·Gs−1[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. CODATA Value 2014: Bohr magneton. [dostęp 2015-07-26].
  2. Magnetic units. IEEE Magnetics Society. [dostęp 2018-02-06].