Maréchal Foch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marechal foch
‘Maréchal Foch’
Grona maréchal foch
Grona maréchal foch
Gatunek krzyżówka międzygatunkowa winorośli[1]
Hodowca Eugène Kuhlmann
Pochodzenie Francja
Identyfikator VIVC 7388
Przeznaczenie owoców wino
Kolor skórki granatowoczarny
Cechy uprawowe
Dojrzewanie koniec września
Mrozoodporność około -30ºC
Min. suma temp. (SAT) 2500
GDDC 1050

Maréchal fochkrzyżówka odmian winorośli: 'Goldresling' x (Vitis rupestris x Vitis riparia). Odmiana została wyhodowana we Francji przez Eugène'a Kuhlmanna (1858-1932) i nazwana na cześć marszałka Ferdynanda Focha (1851-1929), dowódcy wojsk francuskich w I wojnie światowej.

Z tego samego krzyżowania powstały odmiany: léon millot i lucie kuhlmann, które różnią się między sobą.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wzrost krzewu bardzo silny. Jest wytrzymały na mróz i mało podatny na choroby. Dobrze plonuje w chłodnym klimacie. Liście średnie lub duże, 3-klapowe, z niewyraźnymi bocznymi zatokami, grubo ząbkowane[2].

Maréchal Foch – liść

Grona małe lub średniej wielkości, jagody kuliste, małe, granatowoczarne. Sok i miąższ koloru czerwonego, bardziej intensywny przy późnym zbiorze.

Grona Maréchal Foch

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Istnieją dwie wersje genealogii tej odmiany[1][3][4][5]:

Na 2012 roku dane DNA nie były wystarczające, by rozstrzygnąć, która z wersji odpowiada rzeczywistości.

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Kuhlmann 188-2, Foch, MF.

Cięcie[edytuj | edytuj kod]

Maréchal Foch nie ma specjalnych wymagań co do sposobu cięcia. Krzewy powinny być prowadzone w wysokich formach przestrzennych ze względu na bujny wzrost.

Fenologia[edytuj | edytuj kod]

Wiosenną wegetację rozpoczyna bardzo wcześnie. Jagody wybarwiają się wcześnie, ale dojrzewają kilka dni później od bliźniaczej odmiany léon millot. W polskich warunkach klimatycznych nie wymaga okrywania na zimę. Pąki wytrzymują spadki temperatur do -30 °C.

Choroby[edytuj | edytuj kod]

Odmiana wykazuje wysoką odporność na choroby i zazwyczaj nie wymaga ochrony chemicznej[6].

Według badań za okres 1991-93, prowadzonych przez Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof w Niemczech owoce są tolerancyjne na mączniaka prawdziwego, a liście lekko podatne. W skali 1 do 9 - wynik 2/3 (B/L), gdzie B to jagody a L to liście]. Dla porównania: müller thurgau B/L=9/7; sylvaner B/L=9/9 (1 - brak oznak chorobowych; 9 - jagody porażone w ok. 70%, a liście prawie całkowicie). W czasie badań nie stosowano żadnej ochrony chemicznej.

Parametry dojrzewania[edytuj | edytuj kod]

Maréchal Foch - dojrzewanie 2004-2013

Kolekcja polowa, Skierniewice 2009 : termin zbioru – 24/09; masa gron 85 g; masa jagody 1,12 g; zawartość ekstraktu w jagodach określana refraktometrem – 18,5% wg[2].

Kolekcja polowa, Skierniewice 2012 : termin zbioru – 17/09; masa gron 81 g; masa jagody 1,04 g; zawartość ekstraktu w jagodach 21,6%[7].

Według badań na Cornell University ekstraktywność wina z tej odmiany jest niższa o 2-4% niż z klasycznych czerwonych odmian winorośli właściwej. Parametry wina są korzystniejsze przy zbiorach owoców w późniejszym terminie, a wielkość plonu nie ma zasadniczego wpływu na parametry technologiczne. Późny zbiór zmniejsza także trawiaste zapachy wina[8].

Wino[edytuj | edytuj kod]

W pełni dojrzałe owoce dają wino charakteryzujące się zrównoważoną zawartością cukrów i kwasów, czerwoną barwą, pełnym owocowym aromatem i średnią zawartością tanin[2]. Najwięcej wina z tej odmiany wytwarzają USA (66%) i Kanada (33%)[9]. W niewielkich ilościach wytwarzane jest także w Polsce, najczęściej jako mieszanka kilku odmian[10] lub jako cuvée dwóch odmian maréchal foch i léon millot.

Wina odmianowe z marechal foch zdobywają wysokie trofea (złote medale) na corocznych międzynarodowych konkursach win PIWI (fungus resistant grape varieties)[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Marechal foch w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 13 czerwca 2015].
  2. 2,0 2,1 2,2 Jerzy Lisek: Winorośl w uprawie przydomowej i towarowej. Warszawa: Hortpress, 2011, s. 48.
  3. Anthony J. Hawkins: THE SUPER GIGANTIC Y2K WINEGRAPEGLOSSARY. [dostęp 2013-12-31].
  4. Viticulture Iowa State University. [dostęp 2013-12-31].
  5. Grape Varieties, indigenous to Minnesota (ang.). Minnesota Grape Growers Association. [dostęp 2015-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  6. Roman Myśliwiec: Uprawa winorośli. 2012. [dostęp 2013-12-31]. s. 55.
  7. Jerzy Lisek: Sad Nowoczesny “Plonowanie w 2012r. i perspektywy”. Warszawa: Hortpress, 4/2013, s. 120-121.
  8. Amanda Garris: Viticulture and Enology Program. 2011. [dostęp 2013-12-27].
  9. wine-seacher. 2013. [dostęp 2013-12-23].
  10. Dariusz Rosół: cuvee. 2013. [dostęp 2015-08-07].
  11. International competition PIWI varieties of wine. 2012/2013. [dostęp 2013-12-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]