Marek Pohl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Pohl
Pozycja napastnik (lewoskrzydłowy / center)
Uchwyt kija prawy
Przydomek Ernest[1]
Wzrost 180 cm
Masa 84 kg
Klub Polska Naprzód Janów
Numer 23
Narodowość  Polska
Urodzony 24 września 1971

Marek Pohl (ur. 24 września 1971) – polski hokeista, reprezentant Polski, górnik.

Jego syn Patryk (ur. 2000) także został hokeistą[2].

Kariera sportowa[edytuj]

Sn Bogusława[4]. Wychowanek i wieloletni zawodnik Naprzodu Janów. Do składu seniorskiej drużyny klubu został włączony w wieku 18 lat[5]. W latach 1997-2004 występował w trzech innych drużynach, zaś do gry w Naprzodzie powrócił w 2004 po reaktywacji klubu[5][6][7]. Przez wiele lat grał w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. W sezonie 2010/2011 był kapitanem drużyny[8]. Zdobył sześć medali mistrzostw Polski, w tym dwa razy złoty, oraz Puchar Polski. Od sezonu 2012/2013 występuje wraz z Naprzodem w I lidze. Od kilku lat jest jednym z najstarszych i najdłużej grających hokeistów w polskich rozgrywkach hokejowych[7]. W sezonie I ligi 2016/2017 w barwach Naprzodu podjął występy wraz z nim jego syn Patryk (ur. 2000)[9]. W tej edycji jako kapitan drużyny zdobył mistrzostwo I ligi[10].

W barwach reprezentacji Polski rozegrał 30 spotkań[5].

Jego pseudonim „Ernest” został nadany mu w nawiązaniu do imienia piłkarza Ernesta Pohla, noszącego jednakowe nazwisko[5].

Praca zawodowa[edytuj]

Ukończył górniczą szkołę zawodową w kierunku elektryka[5] i w wieku 18 lat przez trzy miesiące pracował w kopalni „Wieczorek”. Zatrudnienie przerwał z uwagi na profesjonalną grę w hokeja w zespole Naprzodu. Po kilkunastu latach i powrocie do Janowa, w 2004 po raz kolejny został zatrudniony w kopalni „Wieczorek” łącząc pracę zawodową z karierą sportową[5][11]. Ukończył wieczorowe technikum górnicze i uzyskał tytuł technika-elektromontera górnictwa podziemnego[5]. W kopalni zajmuje się ciągłością ruchu[6], pomiarem prądów błądzących i obsługą transformatorów[5]. W kopalni pracował także jego ojciec[5].

Sukcesy[edytuj]

  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw Polski (3 razy): 1992 z Naprzodem Janów, 2002, 2003 z GKS Katowice
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal mistrzostw Polski (1 raz): 1998 z GKS Katowice
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw Polski (2 razy): 2000, 2001 z Unią Oświęcim
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal I ligi (2 razy): 2014, 2017 z Naprzodem Janów

Przypisy

  1. Marek „Ernest” Pohl – Waleczne Serce (pol.). naprzod-janow.pl, 2011-03-28. [dostęp 2013-11-03].
  2. Patryk Pohl (ang.). eliteprospects.com. [dostęp 2017-02-19].
  3. Rusza hokejowy sezon. Liga w kolorach biało-niebieskich. „Trybuna Śląska-Kibic”, s. 6, 7 września 2002. 
  4. Włodzimierz Sowiński: Między euforią a prozą życia. Co zrobią władze Katowic?. Dziennik Sport / hokej.net, 2017-03-14. [dostęp 2017-03-15].
  5. a b c d e f g h i Marek Pohl - hokeista po szychcie (pol.). gornicza.com.pl. [dostęp 2013-11-03].
  6. a b Idol całego Nikiszowca (pol.). katowice.gazeta.pl, 2012-07-12. [dostęp 2013-11-03].
  7. a b Hokeista, co wyczynowy sport łączy z pracą na kopalni (pol.). sport.pl, 2009-12-10. [dostęp 2013-11-03].
  8. Marek Pohl: Popełniliśmy zbyt dużo błędów (pol.). sportowefakty.pl, 2010-09-13. [dostęp 2013-11-03].
  9. I liga: Walkowery na koniec sezonu regularnego. Syn z ojcem w jednym ataku!. hokej.net, 2017-02-16. [dostęp 2017-02-19].
  10. Wojciech Todur: Po czterdziestce też można grać w hokeja. Ta historia jeszcze się nie kończy. katowice.wyborcza.pl, 2017-03-24. [dostęp 2017-03-31].
  11. Urodzinowy prezent Marka Pohla (pol.). hokej.net, 2009-09-24. [dostęp 2013-11-03].

Bibliografia[edytuj]